dinsdag 4 mei 2004

Rollen
"Het is net als fietsen", prentte ik mezelf in.
Wat wiebelig trok ik mezelf recht en zette me af tegen de muur. Acht wieltjes rolden gezapig in een rrrt-ritme. Ik voelde hoe de structuur van de weg onder mijn voetzolen veranderde. Van hobbelig, over hoekig naar zijdezacht fluisterasfalt. Mijn benen vonden onmiddellijk hun oude ritme terug terwijl ik een rondje zoefde langs het voetbalveld.
Glimlachend plofte ik me op een bankje en bekeek mijn oude, gehavende paar skeelers.
"Het is net als fietsen ..."

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen