zondag 20 januari 2008

Lange dag
Haar gezicht staat op onweer als ik het lokaaltje op het eind van de dag binnenval. Ze kijkt alsof ze hem tussen duim en wijsvingers wil overhandigen en daarna haar handen stevig wil ontsmetten. De schuldige zit met zijn knuffel tegen zijn wang gedrukt aan de Teletubbies geplakt, driftig dagdag zwaaiend.
Ongemerkt tracht ik mijn KleineMan van zijn stoeltje te vissen, maar de evaluatie van de dag krijg ik venijnig naar mijn hoofd.

Slechte Dag. Driftig.Huilen. Slaan. Boos. Huilen.

Ik draai me zuchtend op mijn hielen. Evenveel zin in de preek die volgt als een vijftienjarige in huiswerk op een zonnige woensdagmiddag. Vier peuters op een rij kijken serieus naar de zwaaiende vinger van de vervangster. Ik kijk even afwezig mee naar het op en neer zwaaien en mijn aandacht dwaalt ongemerkt af naar de dansende Teletubbies.
Wanneer ik aan de intonatie hoor dat ze het einde van haar reprimande nadert, scheur ik me los van een giechelend Po en schakel over in modus 'plichtsbewuste moeder'.
'Dat was niet flink', berisp ik KleineMan halfslachtig terwijl ik in achteruit het lokaal uitschuifel.
In de gang word ik overstelpt met snot en plakzoenen en laat zo in enkele seconden tijd de boze frons van mijn gezicht stelen. Hij weet alleszins al hoe hij de juiste vrouw rond zijn vingertje moet draaien.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen