Omdat ik nieuwsgierig ben
Met welk liedje zong u deze morgen uit volle borst mee?
zondag 29 november 2009
Even aftoetsen
Stel: de helft van uw kroost krijst al de helft van dit jaar de nacht in stukken.
Stel: u wordt 's morgens wakker en bedenkt, na de slaap uit uw ogen te wrijven: ik moest deze nacht niet op trappen gaan hossen. Noch flessen warmen of tutjes opsporen in het midden van de nacht. Dertien uur lang gaf er niemand een kik. Wat voor de helft van uw kroost zeer ongewoon is.
Bent u dan ook een beetje huiverig om het kamertje binnen te sluipen?
Stel: de helft van uw kroost krijst al de helft van dit jaar de nacht in stukken.
Stel: u wordt 's morgens wakker en bedenkt, na de slaap uit uw ogen te wrijven: ik moest deze nacht niet op trappen gaan hossen. Noch flessen warmen of tutjes opsporen in het midden van de nacht. Dertien uur lang gaf er niemand een kik. Wat voor de helft van uw kroost zeer ongewoon is.
Bent u dan ook een beetje huiverig om het kamertje binnen te sluipen?
donderdag 26 november 2009
Dag Droom
‘Weet je wat?’ zei de bibliothecaresse met een blik op de stapel boeken op de balie. ‘Ik maak een extra kaartje op zijn naam aan.’
Het feit dat ik bijna op mijn tenen stond om haar over de verzameling boeken aan te kijken, bewees onmiddellijk dat ik niet alle boeken op mijn lenerspas kon meenemen.
‘Naam?’, vroeg ze.
En toen ging het verkeerd.
Toen zag ik een moment dat ik me al sinds zijn geboorte voorstelde de mist in gaan. In plaats van nieuwsgierig naast mij te staan, zich bewust van het feit dat het heel wat is om een Eigen Bibpas te hebben. In plaats daarvan koos KleineVent ervoor om tegen de glazen deur te schoppen. En vond KleineMeid het een ideaal moment om het ontbijt eruit te gooien. KleineVent zat niet met grote ogen op de balie te kijken hoe zijn eigen kaartje gemaakt werd. Die mocht even afkoelen op de gang. En ik antwoordde netjes op alle vragen van de bibliothecaresse terwijl ik KleineMeids ontbijt van de grond poetste.
Pfff, hoorde ik toen ik met mijn jong geweld terug buiten stond. Het geluid van een dagdroom die in rook opging.
Ach, ik heb KleineMeid om het nog eens te proberen en desnoods ontvoer ik MijnMakker voor een namiddag bibliotheek.
‘Weet je wat?’ zei de bibliothecaresse met een blik op de stapel boeken op de balie. ‘Ik maak een extra kaartje op zijn naam aan.’
Het feit dat ik bijna op mijn tenen stond om haar over de verzameling boeken aan te kijken, bewees onmiddellijk dat ik niet alle boeken op mijn lenerspas kon meenemen.
‘Naam?’, vroeg ze.
En toen ging het verkeerd.
Toen zag ik een moment dat ik me al sinds zijn geboorte voorstelde de mist in gaan. In plaats van nieuwsgierig naast mij te staan, zich bewust van het feit dat het heel wat is om een Eigen Bibpas te hebben. In plaats daarvan koos KleineVent ervoor om tegen de glazen deur te schoppen. En vond KleineMeid het een ideaal moment om het ontbijt eruit te gooien. KleineVent zat niet met grote ogen op de balie te kijken hoe zijn eigen kaartje gemaakt werd. Die mocht even afkoelen op de gang. En ik antwoordde netjes op alle vragen van de bibliothecaresse terwijl ik KleineMeids ontbijt van de grond poetste.
Pfff, hoorde ik toen ik met mijn jong geweld terug buiten stond. Het geluid van een dagdroom die in rook opging.
Ach, ik heb KleineMeid om het nog eens te proberen en desnoods ontvoer ik MijnMakker voor een namiddag bibliotheek.
dinsdag 24 november 2009
Droog
Met zijn paraplu boven zijn hoofd pletst hij als een wandelende paddenstoel het stukje crèche-school door de plassen.
'Kom mama, hier is het droog.' En hij wenkt me met een kom-kom vingertje onder het droge cirkeltje van zijn regenscherm dat hij extra hoog houdt. Zo hoog dat het toch tot aan mijn elleboog reikt.
Ik zwier hem op mijn arm en samen zingen we van 'onder Jaspers paraplu' en ook van 'op een grote paddenstoel'. Niet omdat het van toepassing was, maar gewoon omdat we dat graag zingen.
Met zijn paraplu boven zijn hoofd pletst hij als een wandelende paddenstoel het stukje crèche-school door de plassen.
'Kom mama, hier is het droog.' En hij wenkt me met een kom-kom vingertje onder het droge cirkeltje van zijn regenscherm dat hij extra hoog houdt. Zo hoog dat het toch tot aan mijn elleboog reikt.
Ik zwier hem op mijn arm en samen zingen we van 'onder Jaspers paraplu' en ook van 'op een grote paddenstoel'. Niet omdat het van toepassing was, maar gewoon omdat we dat graag zingen.
Gedoemd
Nu heeft mijn dochter eindelijk door hoe dat moet - 's nachts slapen.
Nu heeft mijn zoon voor even geen nachtmerries.
En - o wonder - heeft mijn lief voor één nacht geen behoefte aan snurken.
Speelt mijn eigen lijf wel niet op zeker.
Zo zat ik alsnog om één uur in de woonkamer me te vervelen met Vitaya in afwachting dat de pijnstillers hun beloften inlosten.
En zo betrap ik mezelf opnieuw met mijn neus boven het blik koffie. Want het gewoon drinken dat is vandaag niet voldoende.
Nu heeft mijn dochter eindelijk door hoe dat moet - 's nachts slapen.
Nu heeft mijn zoon voor even geen nachtmerries.
En - o wonder - heeft mijn lief voor één nacht geen behoefte aan snurken.
Speelt mijn eigen lijf wel niet op zeker.
Zo zat ik alsnog om één uur in de woonkamer me te vervelen met Vitaya in afwachting dat de pijnstillers hun beloften inlosten.
En zo betrap ik mezelf opnieuw met mijn neus boven het blik koffie. Want het gewoon drinken dat is vandaag niet voldoende.
maandag 23 november 2009
donderdag 19 november 2009
Abcdefghijklmnopqrstuvwxyz
Ik geef de c een duwtje tot ie hobbelend op zijn rug kiepert. Vlug gris ik de s uit het alfabet en wapper die open. De m,h, k, x en d gebruik ik om de deur te blokkeren. Met de o als hoofdkussen en de zachte s als deken nestel ik me in de holte van c. Ik laat me wiegen en hang de z in een tekstballon boven mijn hoofd.
Ik geef de c een duwtje tot ie hobbelend op zijn rug kiepert. Vlug gris ik de s uit het alfabet en wapper die open. De m,h, k, x en d gebruik ik om de deur te blokkeren. Met de o als hoofdkussen en de zachte s als deken nestel ik me in de holte van c. Ik laat me wiegen en hang de z in een tekstballon boven mijn hoofd.
dinsdag 17 november 2009
Stem op mij, met één voorwaarde
Hé, kijk! Ik ben er weer bij. De Kruimel die op het toetsenbord woont, vind het fantastisch. De Kruimel die ergens in december in levende lijve tussen andere bloggers mag gaan rondwandelen, denkt er het hare van.
Maar sinds 2007 zijn we al wat meer 'pur sang'. Dus stem op mij. Maar omdat je mij echt geen moppeke wilt horen vertellen ergens daar vooraan op het podium, stem je beter ook op kerygma, door een roze bril of blog.zog. Drie weblogs naar mijn hart die wel een moppeke kunnen vertellen. En dan sta ik in rijtje net daarna te grijnzen.
Hier mag je stemmen. Doe dat goed!
Hé, kijk! Ik ben er weer bij. De Kruimel die op het toetsenbord woont, vind het fantastisch. De Kruimel die ergens in december in levende lijve tussen andere bloggers mag gaan rondwandelen, denkt er het hare van.
Maar sinds 2007 zijn we al wat meer 'pur sang'. Dus stem op mij. Maar omdat je mij echt geen moppeke wilt horen vertellen ergens daar vooraan op het podium, stem je beter ook op kerygma, door een roze bril of blog.zog. Drie weblogs naar mijn hart die wel een moppeke kunnen vertellen. En dan sta ik in rijtje net daarna te grijnzen.
Hier mag je stemmen. Doe dat goed!
zondag 15 november 2009
We doen van Villa Kakelbont tegenwoordig
We staan aan de creche wanneer die overduidelijk gesloten is, alleen wisten we dat niet. We hossen 's nachts rond met flessen en pijnstillers en willen 's ochtends (en bij uitbreiding vaak ook over de middag)alleen maar slapen. We openen deuren in pyjama met haren alle kanten op voor vriendelijke meelezers, de schaamte voorbij en in volle gelatenheid.
We staan een dag te laat aan de ingang van het theater. En de film die we dan als troostprijs willen bekijken, ja, daar waren we ook te laat voor.
We doen van Villa Kakelbont tegenwoordig. Met evenveel chaos als Pippi herself, maar wat minder charme.
We staan aan de creche wanneer die overduidelijk gesloten is, alleen wisten we dat niet. We hossen 's nachts rond met flessen en pijnstillers en willen 's ochtends (en bij uitbreiding vaak ook over de middag)alleen maar slapen. We openen deuren in pyjama met haren alle kanten op voor vriendelijke meelezers, de schaamte voorbij en in volle gelatenheid.
We staan een dag te laat aan de ingang van het theater. En de film die we dan als troostprijs willen bekijken, ja, daar waren we ook te laat voor.
We doen van Villa Kakelbont tegenwoordig. Met evenveel chaos als Pippi herself, maar wat minder charme.
donderdag 12 november 2009
zondag 8 november 2009
Bobijntje
We vlogen door de dagen. Vierden de 'één' bij vissen en pinguïns. Stortten onszelf in het ballenbad en zoefden van grote glijbanen. We bewonderden de KleinsteMeid en waagden het om twee nieuwe kasten te kopen in het gezelschap van een peuter en een kleuter. We plensden door de regen op weg naar de bibliotheek en wonden de bibliothecaresse zodanig rond onze vinger dat we nog tien minuutjes extra mochten zoeken naar een mooi voorleesboek. We dwaalden rond in de mooiste speelgoedwinkel en wisten onder vier kleine oogjes ongezien pakjes mee te smokkelen.
Maar er moesten ook veel snotneuzen geveegd worden, tranen gewist en verdrietjes getroost. Er waren veel pamperwissels onder oorverdovend protest, natte hoeslakens door 'oeps' en speelgoedtornades die in een oogwenk de woonkamer overspoelden. En er zijn die nachten die nog steeds veel te kort lijken.
Zodoende beweeg ik me trager door deze zondagmorgen dan normaal, tot ik struikel over het cadeautje dat Lief voor me meebracht. Een stukje Boekenbeurs in huize Kruimel. En ik overweeg met hart en ziel om me te verstoppen tussen pagina 1 en 389.
We vlogen door de dagen. Vierden de 'één' bij vissen en pinguïns. Stortten onszelf in het ballenbad en zoefden van grote glijbanen. We bewonderden de KleinsteMeid en waagden het om twee nieuwe kasten te kopen in het gezelschap van een peuter en een kleuter. We plensden door de regen op weg naar de bibliotheek en wonden de bibliothecaresse zodanig rond onze vinger dat we nog tien minuutjes extra mochten zoeken naar een mooi voorleesboek. We dwaalden rond in de mooiste speelgoedwinkel en wisten onder vier kleine oogjes ongezien pakjes mee te smokkelen.
Maar er moesten ook veel snotneuzen geveegd worden, tranen gewist en verdrietjes getroost. Er waren veel pamperwissels onder oorverdovend protest, natte hoeslakens door 'oeps' en speelgoedtornades die in een oogwenk de woonkamer overspoelden. En er zijn die nachten die nog steeds veel te kort lijken.
Zodoende beweeg ik me trager door deze zondagmorgen dan normaal, tot ik struikel over het cadeautje dat Lief voor me meebracht. Een stukje Boekenbeurs in huize Kruimel. En ik overweeg met hart en ziel om me te verstoppen tussen pagina 1 en 389.
maandag 2 november 2009
Ze is er!
Misschien was dat het mooiste.
Hoe ze elkaar aankeken.
Het geluk van hun 'eindelijk' zonder woorden samengevat in hoe ze hun meisje knuffelden. De trots die van de woorden 'onze dochter' afspatte.
GroteKleineBroer en SchoneZus zijn mama en papa. En terwijl ik kleine Cato een voorzichtige knuffel gaf fluisterde ik haar toe: 'je had geen betere mama en papa kunnen kiezen.'
Misschien was dat het mooiste.
Hoe ze elkaar aankeken.
Het geluk van hun 'eindelijk' zonder woorden samengevat in hoe ze hun meisje knuffelden. De trots die van de woorden 'onze dochter' afspatte.
GroteKleineBroer en SchoneZus zijn mama en papa. En terwijl ik kleine Cato een voorzichtige knuffel gaf fluisterde ik haar toe: 'je had geen betere mama en papa kunnen kiezen.'
Abonneren op:
Berichten (Atom)