vrijdag 5 december 2014

Zien, horen & zwijgen

Sprookjes van de Efteling - Anton Pieck
Zien:

Op een kerstbeurs vond ik een standje waar tweedehands boeken torenhoog gestapeld te koop lagen. 'Alles moet weg €0.5 per stuk' stond er op een handgeschreven bordje. Ik snuisterde en stapelde mijn armen vol. Met twee plastiek zakken en €10 euro minder zocht ik mijn Lief en kinderen weer op. Die weten het al: een moeder en stapel boeken, dat kost tijd.
's Avonds bogen we ons over één van de vondsten en werd niet alleen ik stil van de prachtige prenten. Eat this, Geronimo Stilton







Horen:

In de donkerste en koude dagen kost het me steeds wat meer moeite om elke morgen als eerste uit het bed te rollen en het huis wakker te schudden voor de rest van mijn thuis zich vanonder hun dons werkt.
En 's morgens op de fiets warm ik me aan dit liedje. Omdat er iemand net dat gevoel zo mooi onder woorden brengt. En omdat ik mezelf op mijn schouder klop dat ik toch weer vanonder het dekbed op de fiets geraakt ben.




Zwijgen:

De kunst van doorslapen heeft ze nog steeds niet door, die jongste van ons. Na nachtmerrie elvendertig stond ze met haar kussen naast ons bed.
Moe hield ik het dekbed omhoog.
'Wij gaan gewoon samen stil zijn', mompelde ik. Ik legde mijn hand op haar buik, trok haar dicht tegen me aan en liet mijn kin op haar hoofd rusten.
'Ik kan nog steeds niet slapen', mompelde ze. 'Maar hier bij jou ben ik niet meer bang.'
Ik zweeg en trok haar nog wat dichter.

Wat ik zag, hoorde en me stil liet vallen.
Een onregelmatig weerkerende rubriek.
(Want mezelf aan planningen houden is niet mijn sterkste kant.)

2 opmerkingen:

  1. Ik dacht dat het aan mij lag, maar ik geraak ook echt niet meer uit mijn bed als het zo donker en koud is. Brrrrr!

    Leuke rubriek! :)

    BeantwoordenVerwijderen