maandag 2 februari 2015

dat ik je mis

Mama,

Gisteren trok ik mijn schouders naar achter en duwde de deur open van de tearoom waar wij altijd halt hielden tijdens een wandeling door het stad. Jij ging steevast voor koffie en carré confituur. Ik zag toen de heil van koffie nog niet in en settelde voor een cola.
16 jaar liep ik langs de etalage, zonder ooit eens binnen te gaan. Omdat het iets van ons was en die 'ons' tegenwoordig ontbrak.
Gisteren haalde ik diep adem en zocht een tafeltje achteraan uit.  Ik bestelde koffie en gebak. De bestelling kwam met één weggeslikte traan ... omdat ik je nog steeds mis.

Liefs, 

9 opmerkingen:

  1. Zo kon ik na tien jaar pas eens in de intratuin (moeders en ik hielden van plantjes) een kopje koffie drinken op het terras. Helemaal in een hoekje gezeten met de tranen die over mijn wangen liepen. Het gaat nooit helemaal over, maar misschien is dat ook wel goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. oh dikke knuffel!

    Ik krijg warempel tranen in mijn ogen en ik ken je niet eens.
    Ik hoop dat het je deugd gedaan heeft.

    Misschien kan je met KleineMeid een nieuwe traditie starten?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik kreeg tranen in mijn ogen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed gedaan. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Kippenvel... Maar ook ferm van je.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dapper van je! En sterkte...

    BeantwoordenVerwijderen