dinsdag 28 juli 2015

Een klein stukje hemel

Ook met een rechterknie achter je linkeroor geplooid, raak je op je vakantiebestemming. (Hetzij ietwat dubbelgeklap en het vroeg een extra rondje stappen om alle vouwen weer uit mijn rug te strijken.)

Dit jaar sloegen we onze tent op in een klein stukje hemel. Weggestopt in de schaduw van grote eiken met uitzicht op de wijngaarden. Slechts plaats voor een handjevol campingbezoekers en voor de rest ruimte om te spelen, te rennen, te joelen, te zwemmen, insecten te vangen en te bestuderen, te luieren en lummelen. Toegegeven, ik moest eventjes zoeken naar twee bomen die dicht genoeg bij elkaar stonden om mijn hangmat te dragen, maar eenmaal dat euvel verholpen was, kon ik dit stukje hemel op geen enkel tekort meer betrappen.

Campingkind

Alleen op de camping is afwas zo kleurrijk (en ook ontspannend) 

Zeejong verenigd met de golven

Volgend jaar nemen we twee hangmatten mee

Tokkie, helft van het kippenroversduo Tokkie & Kokkie. Pikken je brood in zodra je niet kijkt. 

Visserscabanes zover het oog reikt

Zo mooi zijn ze thuis nooit. 
Tegen veel van mijn vakantieprincipes in lieten we heel wat plannen vliegen in de wind. Vaak deden we bommetjeswedstrijd in plaats van een mooie wandeling. Verdween de kroost in het speelbos met geitjes in plaats van de auto op weg om een stadje te bezoeken. De kratten met reisspelletjes en kleurboeken kwamen slecht sporadisch uit. Bestofte kinderen die met hooibalen een huis gebouwd hadden, des te meer.
Ik denk dat ik wat stil heb staan staren naar de dorre rechthoek waar onze tent stond onder de bomen, Het is moeilijk afscheid nemen van kleine stukjes hemel.

4 opmerkingen:

  1. Aangezien ik zelf niet kan gaan kamperen dit jaar droom ik samen met je weg bij jouw stukje hemel.
    Klinkt héérlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat omschrijf je het mooi! Ik word er zelf al meteen een beetje ontspannen van :-)

    BeantwoordenVerwijderen