donderdag 10 maart 2016

... in the air

Af en toe hing het al in de lucht. Als een onafgewerkte som. Als een puzzel die nog maar enkele stukjes mist. Als iets dat bijna af is.
De lucht was al eens staalblauw. Ik voelde al eens de warmte van de zon op mijn rug en realiseerde me dat ik niet meer wist hoe lang dat geleden was. Ik werd al weer eens wakker van kwetterende vogels.
Maar steeds ontbrak er iets waardoor de winter zich niet uit mijn hoofd liet schuiven.
Tot deze middag. Ik reed naar huis. De zon scheen warm op mijn rug, de lucht was staalblauw en de vogels ruzieden kwetterend in de bomen waar ik onder fietste.
Het was pas toen ik voorbij de mannen van de groendienst reed dat ik me realiseerde wat al die tijd tekort was. Hun oranje gevaarte kroop brullend over het gras en liet de hele fietsbaan achter in de geur van versgemaaid gras.
Het ontbrekende stukje. Het 'nog heel even en het is lente'-gevoel. Move over winter! 

Bijna was ik van mijn fiets gesprongen om de meneer van de groendienst een kus op zijn groene pet te geven.
Bijna...

3 opmerkingen:

  1. Ik geniet zo van fietstochten bij klaarlichte dag! Leve de lente!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig blogje! Zeer origineel geschreven :-) Ik denk dat de eerste zonnestralen wel meer mensen inspiratie gegeven heeft... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De geur van afgereden grad.. ik kijk er al naar uit !! Mooi geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen