Gezocht,
Gevraagd,
Meer dan welkom...
Trek eens die rommella open, kijk in het kleinste hoekje van je rugzak/schoudertas.
Misschien in de kast, achter een stapel truien getuimeld.
Of onder de zetel gerold.
Vergeten in de binnenzak van een oude winterjas of achterin de voorraadkast, genesteld tussen bokalen erwtjes en pakjes bloem.
Je zal zeker nog een splintertje geluk vinden.
Een glinstertje chance waarvan je niet wist dat je het nog had.
En als je dit spikkeltje weegt in je hand en niet echt weet wat je er vandaag mee zou aanvangen, dan vraag ik je dit. Gooi het hoog in de lucht en denk aan dit postje. Zo komt het zeker terecht bij iemand die het vandaag enorm hard nodig heeft. Wat geluk, een meevaller, eindelijk goed nieuws...
Wat extra nadruk aan het zinnetje dat als een mantra steeds weergalmt.
Het komt goed...
Het komt goed...
Het komt goed...
dinsdag 6 februari 2007
zaterdag 3 februari 2007
01.02.07
Het is vier uur 's nachts en Jasper is wakker, ik ben wakker, Lief is wakker en als Jasper nog lang krijst, de buren ook. De commode is bezaaid met enkele vuile luiers, gel om het doorkomen van tandjes wat te verzachten, een halflege fles en het lege celofaantje van een pijnstiller.
Jasper wrijft zijn gezicht in mijn hals. Ik strijk lang zijn ruggetje en wieg heen en weer. Steeds opnieuw. Ik stuur Lief naar bed en schuif het gordijn wat open. De maan staat hoog aan de hemel en glinstert blauwachtig.
Jasper gaat steeds rustiger en dieper ademhalen. Hij hangt zwaar tegen me aan. Voorzichtig laat ik hem in zijn bedje glijden. Het maanlicht laat zijn gezichtje witblauw oplichten.
Acht jaar geleden al.
Ik knipoog naar de maan...
zorg goed voor je kleinzoon deze nacht, oma in de wolken.
Het is vier uur 's nachts en Jasper is wakker, ik ben wakker, Lief is wakker en als Jasper nog lang krijst, de buren ook. De commode is bezaaid met enkele vuile luiers, gel om het doorkomen van tandjes wat te verzachten, een halflege fles en het lege celofaantje van een pijnstiller.
Jasper wrijft zijn gezicht in mijn hals. Ik strijk lang zijn ruggetje en wieg heen en weer. Steeds opnieuw. Ik stuur Lief naar bed en schuif het gordijn wat open. De maan staat hoog aan de hemel en glinstert blauwachtig.
Jasper gaat steeds rustiger en dieper ademhalen. Hij hangt zwaar tegen me aan. Voorzichtig laat ik hem in zijn bedje glijden. Het maanlicht laat zijn gezichtje witblauw oplichten.
Acht jaar geleden al.
Ik knipoog naar de maan...
zorg goed voor je kleinzoon deze nacht, oma in de wolken.
Abonneren op:
Posts (Atom)