Tegen wil en dank knalt Linkin Park vs Jay-Z uit de boxen. De rauwe stemmen passen wonderwel bij mijn voornemen van deze dag: Geen genade.

Eens om de drie maanden mag ik mezelf storten op de vijandige eindredactie. Dan schrap ik zinnen, punten en komma’s en wordt mijn werk met argusogen in de gaten gehouden. Voor elke komma weg moet er een andere in de plaats komen. Elke geschrapte zin wordt vervangen door eentje die zo mogelijk nog meer met haken en ogen aaneen hangt. En argumenten om die en die passage toch te behouden stromen onophoudelijk binnen.

Maar deze keer heb ik er zin in en ben vastbesloten:
Ik tackel elk argument.
Mep alle extra komma's opnieuw vantussen de regels en verwijs met een simpele druk op de delete-knop alle krammikkige zinnen naar het Word-hiernamaals.

Een Kruimel kan ook best evil zijn, als ze wil.

Impressie van een zondagmiddag met vrienden

Mumblmublmb NEEN labamublemubleblabla mumblmubl BLIJF DAARAF mblabamublemubleblablamumblmublm NEEN labamublemubleblablamumblmub lmblabamublemubleblabla NIET OP DE KAST KLOPPEN mumblmublmblabamublemubleblablamumblmublmblaba mublemubleblabla NEEN mumbl NIET DUWEN mublmblabamublemubleblablamumblmublmbla NEEN bamublemubleblablaMumblmublmbl BLIJF DAARAF bamublemubleblabla NEEN mumblmublmblabamublemubleblabla NEEN, ZEG IK mumblmublmblabamub NIET MET JE AUTO OP DE KAST lemubleblablamumb NIET! ZEG IK lmublmblabamublemubleblablaMumblmublmbla NEEN bamublemublebla NEEN blamumblmublmblabam NEEN ublemubleblablamumblmublmb JASPER! NEEN labamublemubleblablamumblm NU IS HET GENOEG!!!

Seven and counting...
Voor de zevende keer schuif ik op één elf een roos naast haar naam.
Jasper speelt paardje-hop in de doek op mijn rug en gooit vrolijk kushandjes naar haar steen. Lief trekt ons dicht tegen me aan en ik kan alleen maar denken: het wordt tijd dat haar naam eens bijgekleurd wordt in die steen, want de letters vervagen al.
Het kerkhof loopt over van kleurige chrisantenbollen en wemelt van de donkere winterjassen. Ik onderdruk de neiging om weg te hollen. Daa-aag, zwaai ik in stilte als we de poort uitlopen. Volgende week kom ik weer, en dan voor echt...