Vakantieleesvoer

Meisje met de negen pruiken (Sophie Van der Stap)
Haar taalgebruik geeft me zin om zelf te beginnen schrijven. Het verhaal laat me echter niet los. Ik lees door tot het einde dat ik verwacht.

De verdwenen tombe (Kate Mosse)
Het heeft iets om je in een verhaal te storten dat zich afspeelt in het land waar je op reis bent.
Mooie opzet, maar te zweverig naar mijn mening op het einde.

Ken je me nog (Sophie Kinsella)
Geen vakantie zonder een voeten in de zon - hoofd in de schaduw-boek.

Het kon ook niet anders
We lezen 'Het grote knuffelboek' elke avond opnieuw. Hij verpakt in zijn slaapzak met een zandbestoven knuffelkonijn in zijn knuist geklemd. Ik met een zaklamp onder mijn kin en een pull rond mijn middel voor de kille avond die er nooit komt.
Uit de stapel die ik voor hem meesleepte naar een onooglijk plekje aan de Franse rand kiest hij keer op keer hetzelfde exemplaar. Van schildpadden die traag knuffelen, en egels die voorzichtig knuffelen (want anders prikken ze elkaar) tot de olifanten en de knuffelberen. Hij raast door de pagina's van voor naar achter terug naar voor en dan nog even naar het midden om de boel te rekken. Om dan te pauzeren bij de laatste twee pagina's waar mama een knuffel krijgt(kort) en KleineMan een heleboel knuffels krijgt.

Een lees- en knuffelbeest, hij is van mij...

Terug

Dertig bruine tenen naast elkaar in het mulle zand.
Een slijkkasteel dat twee uur lang peuterschepje per peuterschepje wordt opgebouwd.
Boeken wegvreten tot de citronellakaars vervaarlijk dicht tegen het papier moet gehouden worden.
Vertrekken met een witte bruine krullenbol, terugkeren met een bruine blonde krullenbol.

Geen vol notitieboekje, wel een hoofd vol mooie vakantieherinneringen.