Eén week thuis
Hoeveel foto's ik ook maak per dag - het lijken er steeds te weinig.
Kleine kleertjes wapperen vrolijk mee in de wind tussen wat gigantische T-shirts en broeken lijken en van de dat zicht alleen al wordt ik vrolijk.
's Morgens wakker worden door vrolijk gegorgel en gekraai dat uit de wieg opstijgt.
Dat half uurtje knuffelen voor het opstaan.
Maar ook...
weer zonder zorgen rauwe groentjes, mosselen en rood vlees mogen eten.
woensdag 28 juni 2006
Landen
'Hij is zo klein', was het eerste dat ik fluisterde tegen Lief toen Jasper voor het eerst in zijn park lag. Ik hobbelde door de woonkamer op zoek naar mijn oude thuis waar ik in de nacht van zaterdag op zondag met een dikke buik vertrok.
Het voelde niet meer hetzelfde. Anders, groter, vreemder,...
'Thuis komen doet raar', hadden ze me laten weten. Ze hadden gelijk. Alles was veel te groot.
Ik kijk opnieuw naar Jasper ingeduffeld in zijn park. Armpjes uitgestrekt, kleine vuistjes en hoe hij steeds opnieuw zijn lipjes tuit als hij slaapt.
'Hij is zo klein', fluister ik nog eens.
'Hij is er', fluistert Lief terug.
Ik knijp mezelf nog maar eens.
'Hij is zo klein', was het eerste dat ik fluisterde tegen Lief toen Jasper voor het eerst in zijn park lag. Ik hobbelde door de woonkamer op zoek naar mijn oude thuis waar ik in de nacht van zaterdag op zondag met een dikke buik vertrok.
Het voelde niet meer hetzelfde. Anders, groter, vreemder,...
'Thuis komen doet raar', hadden ze me laten weten. Ze hadden gelijk. Alles was veel te groot.
Ik kijk opnieuw naar Jasper ingeduffeld in zijn park. Armpjes uitgestrekt, kleine vuistjes en hoe hij steeds opnieuw zijn lipjes tuit als hij slaapt.
'Hij is zo klein', fluister ik nog eens.
'Hij is er', fluistert Lief terug.
Ik knijp mezelf nog maar eens.
zondag 25 juni 2006
donderdag 22 juni 2006
maandag 19 juni 2006
vrijdag 16 juni 2006
Vanuit de cocon die zwangerschapsverlof heet #3:
Leesvoer verslonden in één week
Vijf kwarten van een sinaasappel - Joanne Harris
Oude zaken - Kate Atkinson
Aprilheks - Majgull Axelsson
De Nachtwacht - Sarah Waters
Vertel het mij - Julie Parsons
Voortvluchtig - Karen Alvtegen
Verraad - Karen Alvtegen
Schuldig - Karen Alvtegen
Volgens mij ben ik (onbewust) een letterreserve aan het aanleggen.
Leesvoer verslonden in één week
Vijf kwarten van een sinaasappel - Joanne Harris
Oude zaken - Kate Atkinson
Aprilheks - Majgull Axelsson
De Nachtwacht - Sarah Waters
Vertel het mij - Julie Parsons
Voortvluchtig - Karen Alvtegen
Verraad - Karen Alvtegen
Schuldig - Karen Alvtegen
Volgens mij ben ik (onbewust) een letterreserve aan het aanleggen.
woensdag 14 juni 2006
Wandelend walvisje
Gisteren, toen mijn formaat en een kleine eilandbewoner de hitte niet meer aankonden, propte Lief ons maar in de auto richting strand, koel zeewater en een ongelooflijk welkome zeebries. Met blote voeten wandelen in aanrollende golven.
Maar voor ik me in deze verfrissing mocht storten, nam Lief alle nodige voorzorgsmaatregelen.
'Sunbloc, ja ook op je gezicht. Zwangerschapsmasker, dat klinkt toch niet als iets wat je wilt verwerven. Zonnebril, zonnehoedje, ... Hoezo je hebt geen hoedje of petje bij?'
In twee stappen stond hij bij één van de strandwinkeltjes en deponeerde het ene hoedje na het andere op mijn hoofd.
Koele zeebries en verfrissend zeewater waren enkel toegankelijk met een hoofddeksel op.
Tien minuten later - met de voeten in het water.
'Moet dit nu echt? Ik heb geen hoedjeshoofd. Nooit gehad.'
'Ik wil er niets mee zeggen, maar er is echt niemand die naar je hoedje kijkt.'
Aan m'n schaduw kon ik al zeggen waarom...
Gisteren, toen mijn formaat en een kleine eilandbewoner de hitte niet meer aankonden, propte Lief ons maar in de auto richting strand, koel zeewater en een ongelooflijk welkome zeebries. Met blote voeten wandelen in aanrollende golven.
Maar voor ik me in deze verfrissing mocht storten, nam Lief alle nodige voorzorgsmaatregelen.
'Sunbloc, ja ook op je gezicht. Zwangerschapsmasker, dat klinkt toch niet als iets wat je wilt verwerven. Zonnebril, zonnehoedje, ... Hoezo je hebt geen hoedje of petje bij?'
In twee stappen stond hij bij één van de strandwinkeltjes en deponeerde het ene hoedje na het andere op mijn hoofd.
Koele zeebries en verfrissend zeewater waren enkel toegankelijk met een hoofddeksel op.
Tien minuten later - met de voeten in het water.
'Moet dit nu echt? Ik heb geen hoedjeshoofd. Nooit gehad.'
'Ik wil er niets mee zeggen, maar er is echt niemand die naar je hoedje kijkt.'
Aan m'n schaduw kon ik al zeggen waarom...
2
Twee dagen na de uitgerekende datum...
Nog nooit eerder was ik zo blij een grauwe lucht te zien wanneer ik de gordijnen opentrek.
Nog nooit eerder wou ik de weerman een dikke knuffel geven wanneer hij spreekt over temperaturen die een flinke duik nemen.
Nog nooit eerder dook ik bijna achter een auto weg om mijn buurvrouw te mijden. Alleen maar om het vierde 'Loop jij nu nog zo rond?'- gesprek op drie dagen eventjes te mogen overslaan.
Nog nooit eerder voelde ik zo mee met schildpadjes die op hun schild gerold zijn. Een gelijkaardig gevoel geeft het om 's morgens uit bed te klauteren.
PS: Anneliesje, je verzoek aan Lief om een berichtje te plaatsen wanneer Kleine Stamper er echt-echt is, is doorgegeven. Alhoewel ik wat vrees voor de combinatie Lief-Blogger...
Twee dagen na de uitgerekende datum...
Nog nooit eerder was ik zo blij een grauwe lucht te zien wanneer ik de gordijnen opentrek.
Nog nooit eerder wou ik de weerman een dikke knuffel geven wanneer hij spreekt over temperaturen die een flinke duik nemen.
Nog nooit eerder dook ik bijna achter een auto weg om mijn buurvrouw te mijden. Alleen maar om het vierde 'Loop jij nu nog zo rond?'- gesprek op drie dagen eventjes te mogen overslaan.
Nog nooit eerder voelde ik zo mee met schildpadjes die op hun schild gerold zijn. Een gelijkaardig gevoel geeft het om 's morgens uit bed te klauteren.
PS: Anneliesje, je verzoek aan Lief om een berichtje te plaatsen wanneer Kleine Stamper er echt-echt is, is doorgegeven. Alhoewel ik wat vrees voor de combinatie Lief-Blogger...
maandag 12 juni 2006
Did you have the baby yet?
'Je had gebeld?' roept Grote Kleine Broer jachtig in de telefoon.
'Neen', antwoord ik. 'Ik heb niet gebeld.'
'Verdorie, ik had een oproep gemist en dacht dat het Lief was om te zeggen dat de baby er al was...'
Het is even stil.
'Baby is er dus nog niet?'
'Neen', lacht ik. 'Baby zit nog steeds gezellig in mijn buik.'
'Goed dan', zucht hij. 'Hou even de telefoon bij je buik.'
'BABY, JE MOET GEBOREN WORDEN.' hoor ik em schreeuwen.
Schuddebuikend van het lachen leg ik de telefoon neer en loop naar de keuken.
Drie stappen later rinkelt het ding weer.
'Hallo?'
'Is ie er nu al?', vraagt Grote Kleine Broer.
'Neen, maar hoe lang ga je dit volhouden?'
'Tot ie er is!'
Ik zucht, lach en hang op.
Vier stappen en de telefoon rinkelt weer.
'Lief!'roep ik. 'Neem jij even op. Grote Kleine Broer speelt weer de flauwe plezante.'
Ik loop naar boven om m'n boek te halen.
'Het is je broer niet', roept Lief. 'Het is je tante.'
Ik draai me om, om de trap weer af te lopen.
'Ze wil weten of de baby er al is.'
Ik draai me weer om en loop verder naar boven.
'Je had gebeld?' roept Grote Kleine Broer jachtig in de telefoon.
'Neen', antwoord ik. 'Ik heb niet gebeld.'
'Verdorie, ik had een oproep gemist en dacht dat het Lief was om te zeggen dat de baby er al was...'
Het is even stil.
'Baby is er dus nog niet?'
'Neen', lacht ik. 'Baby zit nog steeds gezellig in mijn buik.'
'Goed dan', zucht hij. 'Hou even de telefoon bij je buik.'
'BABY, JE MOET GEBOREN WORDEN.' hoor ik em schreeuwen.
Schuddebuikend van het lachen leg ik de telefoon neer en loop naar de keuken.
Drie stappen later rinkelt het ding weer.
'Hallo?'
'Is ie er nu al?', vraagt Grote Kleine Broer.
'Neen, maar hoe lang ga je dit volhouden?'
'Tot ie er is!'
Ik zucht, lach en hang op.
Vier stappen en de telefoon rinkelt weer.
'Lief!'roep ik. 'Neem jij even op. Grote Kleine Broer speelt weer de flauwe plezante.'
Ik loop naar boven om m'n boek te halen.
'Het is je broer niet', roept Lief. 'Het is je tante.'
Ik draai me om, om de trap weer af te lopen.
'Ze wil weten of de baby er al is.'
Ik draai me weer om en loop verder naar boven.
dinsdag 6 juni 2006
Vanuit de cocon die zwangerschapsverlof heet #2
'Neen, nu doet ie het weer', roep ik naar Lief.
En niet roepen als in: ‘Kijk, kijk vlug. Hoe leuk.’
Neen, roepen als in: ‘Dit is mij een beetje te griezelig om leuk te zijn.’
Kleine Stampers nieuwe favoriete spelletje dat de hele avond kan doorgaan:
Pook één van je ledematen herhaaldelijk naar boven en wieg dan van links naar rechts om dan te verdwijnen en twintig centimeter verder opnieuw op te duiken voor een volgend rondedansje.
Of hoe ik het ervaar:
Opeens verschijnt er links naast mijn navel ‘iets’ ter grootte van een golfballetje en dat ‘iets’ surft vrolijk over de hele linkerkant van mijn buik.
Ik ben er nog niet uit of ik dat wel zal missen.
'Neen, nu doet ie het weer', roep ik naar Lief.
En niet roepen als in: ‘Kijk, kijk vlug. Hoe leuk.’
Neen, roepen als in: ‘Dit is mij een beetje te griezelig om leuk te zijn.’
Kleine Stampers nieuwe favoriete spelletje dat de hele avond kan doorgaan:
Pook één van je ledematen herhaaldelijk naar boven en wieg dan van links naar rechts om dan te verdwijnen en twintig centimeter verder opnieuw op te duiken voor een volgend rondedansje.
Of hoe ik het ervaar:
Opeens verschijnt er links naast mijn navel ‘iets’ ter grootte van een golfballetje en dat ‘iets’ surft vrolijk over de hele linkerkant van mijn buik.
Ik ben er nog niet uit of ik dat wel zal missen.
donderdag 1 juni 2006
Vanuit de cocon die zwangerschapsverlof heet
'Hoi, met mij.'
'Moet ik naar huis komen?'
'Hoezo?'
'Is het begonnen en moet ik naar huis komen?'
'Neen'
'Het is niet begonnen?'
'Neen!'
'Zeker?'
'Heel zeker!'
'Oké dan, tot vanavond. Hou van jullie' *klik*
Misschien moet ik Lief toch eens aan z'n verstand peuteren dat ik hoop ook nog eens een normaal telefoongesprek met hem te voeren vóór de baby zich aankondigt.
'Hoi, met mij.'
'Moet ik naar huis komen?'
'Hoezo?'
'Is het begonnen en moet ik naar huis komen?'
'Neen'
'Het is niet begonnen?'
'Neen!'
'Zeker?'
'Heel zeker!'
'Oké dan, tot vanavond. Hou van jullie' *klik*
Misschien moet ik Lief toch eens aan z'n verstand peuteren dat ik hoop ook nog eens een normaal telefoongesprek met hem te voeren vóór de baby zich aankondigt.
Abonneren op:
Posts (Atom)