Tijd
Wanneer kleine man slaapt,
heb ik principe wat tijd voor mezelf
tijd om te lezen, om wat aan het huishouden te doen,
tijd om rustig te eten, ...
maar net zo vaak kijk ik gewoon
hoe hij slaapt
hoe zijn vuistjes ontspannen
hoe hij zijn lippen tuit in zijn slaap
hoe hij af en toe even zucht
hoe hij helemaal is afgedwaald in zijn verre dromenwereld.

Er is weinig dat mooier is op dit moment

Met z'n twee
Lief is weer aan het werk.
Ik ben hard aan het oefenen in 'allebei gewassen, "ontbeten" en aangekleed voor 11u'.

Tot later!

Mooiste cadeautje ... weliswaar zonder strikje

27
'Vorig jaar zeilden we met een catamaran langs de kust van Rhodos', denk ik terwijl ik Jasper om 5 uur uit zijn bedje vis. Mijn kleine man stopt onmiddellijk met huilen en slaat enthousiast met zijn vuistjes om zich heen. Ik nestel me in de zetel om hem eten te geven. Jasper valt aan met de woestheid van een klein wolfje. Even later heeft hij zich aan me vastgeklemd. Mijn linkerpink omklemd met zijn rechterhandje. Zijn linkerhandje rust op mijn hart. Ik luister hoe Jasper drinkt en kijk naar buiten. De zon is al op, vogels fluiten. Twee poezen sluipen door de achtertuin allebei loerend op dezelfde vogel.
'Vorig jaar was hij niet meer dan een groot verlangen', denk ik terwijl Jasper verder slokt. 'Nu zie ik al drie weken het ochtendgloren in al zijn variaties.'
Ik ben al 5 uur officieël 27. Mijn pakjes wachten in de kleerkast verstopt onder Liefs stapel pulls, maar het mooiste cadeau hou ik in mijn armen.

Terwijl Jasper maar op zich liet wachten en wachten werd ik een zeer trouwe klant in de boekenwinkel net om de hoek. Eén dag voor de kleine man zich eindelijk aandiende wandelde ik daar buiten met mijn laatste nieuwe aanwinst 'Alles verlicht' van Jonathan Safran Foer.
Geen lectuur enkele weken na een bevalling zo blijkt nu. Mijn hersenen smeken om iets licht, eenvoudig en grappig. Laat ik Roald Dahl maar weer uit de kast trekken.
Zou Jasper met zijn twee weken en half al kunnen genieten van 'Mathilda', 'de GVR' of 'Sjakie en de chocoladefabriek'?
Anders heb ik ook nog een verzamelbundel 'Jip & Janneke' op de boekenplank staan.

Mini-Grumpy-Boeddha
'De ogen van zijn papa en neusje en mond van de mama' is het verdict als mensen Jaspers gezichtje naspeuren op zoek naar gelijkenissen met zijn ouders.
Gelukkig is er nog één redelijk bewaard geheim. Jaspers gezichtsuitdrukking...
Omdat hij ofwel slaapt, ofwel iets doet dat wij interpreteren als lachen is het nog niet iedereen opgevallen, maar Jasper heeft wel degelijk mijn natuurlijke gezichtsuitdrukking. Vooral na het drinken, in de zware overweging 'slaap ik verder of blijf ik nog wat wakker?' zie ik een mini-versie van mezelf op mijn schoot zitten. Zijn mondhoeken naar beneden gekruld, gefronste wenkbrauwen en donkere ogen.
Ik train hem nu al in alle mogelijk antwoorden om de vraag / vaststelling 'Ben je boos?' / 'Je bent boos!' te weerleggen.
'Dan moet je zeggen: Neen ik ben niet boos, zo kijk ik gewoon als ik met mijn gedachten ergens anders ben.'
Jasper kijk me bedenkelijk aan en nestelt zich nog eens goed tegen mijn opgetrokken knieën. Gelukkig heeft hij voorlopig nog het voordeel van zijn leeftijd mee. Want, met zijn voetzolen tegen elkaar, handjes op zijn knieën en zijn vingertjes die fladderende bewegingen maken lijkt hij nog het meest op een kleine mini-grumpy-boeddha.