Oud, oud, oud
In mijn boekenkast staat sinds zondag een boek dat tot op de draad versleten is. Op de kaft is slechts nog een zweem van zijn oorspronkelijke helrood terug te vinden. Het boek werd meerdere malen in een nieuw plastic jasje gestoken maar alle lagen zijn verdwenen rond de hoeken. De bladeren zijn vuilgeel en ruiken naar stoffige zolders en jarenlang op een boekenplank kamperen zonder dat ooit iemand naar om keek. Het is geen mooi boek meer, zelfs de gouden letters op de kaft zijn verdwenen, zodat je het boek schuin moet houden om de titel te kunnen lezen: Niels Holgersson's wonderbare reis. Ik viste het van tussen de afgevoerde boeken die de bib dit weekend verkocht. Geen idee of ik het ooit zal lezen, neen dit boek is voor Jasper. Want toen hij nog een KleineStamper-zonder naam bleek al vrij snel dat we moesten kiezen tussen twee namen.

'Dus het gaat tussen Jasper en Niels?'
'Jasper!'
'Of Niels?'
'Jasper!!'
'Of Niels?'
'Wie noemt zijn kind nu naar een kabouter die op de rug van een witte gans zich van het ene avontuur in het andere stort?'

Ik blijkbaar...
Bijna, dan toch...

Dat kan ik ook...
GroteKleineBroer belde vanop het andere halfrond. Prachtig weer. Prachtige natuur. Prachtige zonsondergangen. Prachtige huwelijksreis. Prachtig, prachtig, prachtig, dus...
'Nog iets gehoord van papa?'
'Controleer even je mail als je kan. Ze hebben gisteren een berichtje rondgestuurd vanuit Pakistan. Ze hebben ogen tekort, zo te lezen.'
'Mis je het niet, het reizen?', vraagt hij net voor de verbinding wegvalt.
Ik staar naar de hoorn waaruit alleen nog getuut komt. Valiezen pakken, routes uitstippelen, ... ja ik mis het wel.
En toch, het is mooi weer. Ik wandel meer dan ooit tevoren. Een dampende koffie wacht en het terras onder de krulwilg gloeit uitnodigend in de zon. Een goed boek ligt klaar en straks een KleineMan die helemaal uitgeslapen na z'n middagdutje weer tonnen energie heeft om te brabbelen, kraaien, belletjes te blazen en zijn nieuw talent 'ik kan mijn hoofdje optillen als ik op mijn buik lig' te demonsteren.
Waarom zou ik op vakantie moeten...


PS: Iemand een tip voor een goed reisverhaal om mee te nemen in de zonnige tuin?

Klein-groot
Een voorraad aanleggen, noemde hij het grappend. Een voorraad knuffels. Want terwijl ik dit schrijf, zit mijn vader op een vliegtuig richting het andere halfrond om daar vijf weken rond te trekken.
'Wanneer ik terug kom zal hij al kunnen fietsen', zucht hij. Jasper zit op mijn vaders schoot en zijn handjes wapperen in alle richtingen.
'Weet je, toen je net geboren was kon ik uren kijken naar je handjes. Die leken een eigen leven te leiden. Al van de eerste dag. En kijk nu eens.'
Ik volg zijn blik naar Jaspers kleine knuistje dat drievierden van mijn pink omvat.