woensdag 12 december 2007

Tandarts #3
Ik verdenk mijn tandarts ervan een potje kleine mini-hims in zijn kast te hebben. Kleine ventjes in witte jasjes met een even gek brilletje als mijn tandarts zelf en een hamertje als accessoire. En die ventjes smokkelt hij ongemerkt tussen het boren en het vullen tot in de diepste kern van je kies.
Ik zou trouwens zweren dat ik hem zag knipogen tussen ‘Doe je mond wat wijder open’ en ‘Spoel maar even.’
Het zou alleszins verklaren waarom ik al 21 uur onafgebroken mijn hart voel bonken in mijn kies.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen