Laatste
Met het enige waarvoor we over de kasseien door de grauwe, grijze morgen geploegd waren in een draagtasje aan de buggy bengelend, sloeg ik een zijstraat in. En nog één. En nog één tot we tot mijn tevredenheid doelloos ronddwaalden door de binnenstad. De buggy rammelde over de stenen, mijn hielen klakte mooi in het ritme mee. Op het eind van de straat lag een verlaten speelpleintje waar ik KleineMan in los liet. Hij rende van schommel, naar hobbelpaard, naar glijbaan. Zijn giechels weerkaatsten tegen de gevels en buitelden vrolijk voor mijn voeten. Hij ploegde door een hoop bladeren en liet de schommel piepend heen en weer zwieren.
Er paste met alle gemak een melancholische soundtrack op deze stille morgen , maar slechts de vrolijkste noten voldeden naar mijn gevoel.
Ik neem het met me mee. Als één van de vele herinneringen waar ik in 2008 mijn hart kan warmen.
maandag 31 december 2007
zondag 30 december 2007
zaterdag 29 december 2007
Vreemd object
'Weet jij wat dit zou kunnen zijn?' Ik draaide een grijs stokje tussen mijn duim en wijsvinger en hield het op twee centimeter van Lief's neus.
'Vuilbak', mompelde hij en dook weer in zijn boek, goed wetend dat ik met de regelmaat van de klok wel eens een ondefinieërbaar object uit mijn schoudertas opdiep. De helft van een blauwe wasknijper, het gommetje van een potlood, het slotje van een oorring, om maar een paar dingen te noemen.
Ik liet het grijze dingetje nog een rondje tollen tussen mijn vingers. Er hing een stukje doorzichtig plakband aan.
'Lief!', riep ik.
'Mmm'
'Toen ik vroeg om het antennetje terug aan mijn GSM te zetten heb jij toen plakband gebruikt?'
'Mmm'
'Waarom?'
Lief richte zich zuchtend op en telde op zijn vingers af: Het ding dateert uit de telefonische préhistorie. De batterij houdt het nooit langer dan een dag vol. Je bent niet te verstaan. Als ik je überhaupt al te pakken krijg.
Hij liet zich weer in de zetel vallen. Koop nu eindelijk eens een nieuwe...
'Niet zolang hij ongeveer nog werkt', mompelde ik met het tubetje secondelijm tussen mijn tanden geklemd.
'Weet jij wat dit zou kunnen zijn?' Ik draaide een grijs stokje tussen mijn duim en wijsvinger en hield het op twee centimeter van Lief's neus.
'Vuilbak', mompelde hij en dook weer in zijn boek, goed wetend dat ik met de regelmaat van de klok wel eens een ondefinieërbaar object uit mijn schoudertas opdiep. De helft van een blauwe wasknijper, het gommetje van een potlood, het slotje van een oorring, om maar een paar dingen te noemen.
Ik liet het grijze dingetje nog een rondje tollen tussen mijn vingers. Er hing een stukje doorzichtig plakband aan.
'Lief!', riep ik.
'Mmm'
'Toen ik vroeg om het antennetje terug aan mijn GSM te zetten heb jij toen plakband gebruikt?'
'Mmm'
'Waarom?'
Lief richte zich zuchtend op en telde op zijn vingers af: Het ding dateert uit de telefonische préhistorie. De batterij houdt het nooit langer dan een dag vol. Je bent niet te verstaan. Als ik je überhaupt al te pakken krijg.
Hij liet zich weer in de zetel vallen. Koop nu eindelijk eens een nieuwe...
'Niet zolang hij ongeveer nog werkt', mompelde ik met het tubetje secondelijm tussen mijn tanden geklemd.
donderdag 27 december 2007
Nieuwe knuffel
Ik probeerde de net geadopteerde knuffel uit zijn handen te wrikken. Verleidde hem met een bijna kapotgesabbeld Konijn. Wapperde een stoet aan superzachte beestjes voor zijn neus en liet een buslading andere vrolijke vriendjes dansen op zijn buik.
Hij hield zijn handjes stevig rond zijn nieuwste vriendje geklemd.
Principes mogen dan principes zijn, er is maar zoveel hartbrekend gekrijs dat ik kan horen. Dus sukkelde KleineMan uiteindelijk in slaap met zijn nieuwe bedgenoot tegen zich aangedrukt.
Ik denk dat ik me een beetje zorgen zal beginnen maken.
Of ik koop meteen ook een leeslampje voor hem.
Ik probeerde de net geadopteerde knuffel uit zijn handen te wrikken. Verleidde hem met een bijna kapotgesabbeld Konijn. Wapperde een stoet aan superzachte beestjes voor zijn neus en liet een buslading andere vrolijke vriendjes dansen op zijn buik.
Hij hield zijn handjes stevig rond zijn nieuwste vriendje geklemd.
Principes mogen dan principes zijn, er is maar zoveel hartbrekend gekrijs dat ik kan horen. Dus sukkelde KleineMan uiteindelijk in slaap met zijn nieuwe bedgenoot tegen zich aangedrukt.
Ik denk dat ik me een beetje zorgen zal beginnen maken.
Of ik koop meteen ook een leeslampje voor hem.
dinsdag 25 december 2007
Kerst met een randje...
Ik hoop dat de steengrill/kalkoen/fondue/wok of de meer culinaire variant goed verteerd is. Dat de champagnebubbels niet al te aanwezig meer door uw hoofd dansen. Dat er een pakje onder de kerstboom lag dat zo attent was dat uw hart er nog een klein beetje van nagloeit en dat uw bankrekening u nog een beetje vriendelijk wil toelachen.
Ik hoop dat de steengrill/kalkoen/fondue/wok of de meer culinaire variant goed verteerd is. Dat de champagnebubbels niet al te aanwezig meer door uw hoofd dansen. Dat er een pakje onder de kerstboom lag dat zo attent was dat uw hart er nog een klein beetje van nagloeit en dat uw bankrekening u nog een beetje vriendelijk wil toelachen.
zondag 23 december 2007
Kijk, een stokje...
vriendelijk tegen mijn hoofd geknikkerd door Dramoghe.
3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?
(Opgelet, muziek-nitwit)
vriendelijk tegen mijn hoofd geknikkerd door Dramoghe.
3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?
(Opgelet, muziek-nitwit)
- Regina Spector - het allom bejubelde 'Samson' vond ik maar zozo maar sinds 'On the radio' ben ik verkocht. (Klik gerust even terug naar 9 augustus)
- Beirut - Nantes sluit gewoon perfect aan bij mijn Kerststemming.
- Balthazar - dankje Debby&Nancy
3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?
- KleineMan die op één jaar tijd evolueert van een bundeltje knuffels en huilbuien in een eigen willetje op twee zeer eigenzinnige beentjes.
- Lief is 30 geworden, ik volg niet zo ver achter. Ik word steevast aangesproken met 'Mevrouw'. Als we nog eens uitgaan bekijkt 'de jeugd' ons met een vrij alleszeggende blik. Ik Word Oud!
- En terwijl ik dit typ. De sfeer die Music for Life al vijf dagen non-stop in onze huiskamer/auto/ badkamer/keuken/... slingert.
3 (vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan?
- Bijna de keuken in vlammen laten opgaan door een handdoek op een gloeiend fornuis te laten liggen.
- Autosleutels een nacht op de vensterbank laten liggen. De auto die een metertje verder stond zo op een presenteerblaadje aangeboden aan éénieder die hem wou.
- De huissleutels een nacht op de voordeur laten zitten. Onze volledige inboedel zo op een presenteerblaadje aangeboden aan éénieder die geïnteresseerd genoeg was.
3 dingen die me héél stiekem ongelofelijk trots maakten?
- Een bijna-af verhaal.
- Enkele reacties op enkele stukjes die hier ooit verschenen.
- Ik bak de allerbeste chocolade-espressotaart (alleen Nigella Lawson doet het misschien nog een klein beetje beter)
3 mensen die ik hiermee graag wil lastigvallen?
vrijdag 21 december 2007
Doorbijten met het alfabet
Wanneer dit er komt,
dan hang dit ik in grote letters boven mijn kersenhouten bureau:
Wanneer dit er komt,
dan hang dit ik in grote letters boven mijn kersenhouten bureau:
Schrijven is blijven zitten tot het er staat.
Gehoord op de radio...
...een 'met je rug tegen de warme chauffage-plaat'.
Heerlijk woord!
Samen met de 'in drie dekentjes gewikkeld en toch verdwaald in het verhaal-boek',
de 'met lieve vrienden omringde-tafel'
en 'speciaal voor kerstwandelingen-winterlandschappen' zit de toon voor de komende veertien dagen perfect.
...een 'met je rug tegen de warme chauffage-plaat'.
Heerlijk woord!
Samen met de 'in drie dekentjes gewikkeld en toch verdwaald in het verhaal-boek',
de 'met lieve vrienden omringde-tafel'
en 'speciaal voor kerstwandelingen-winterlandschappen' zit de toon voor de komende veertien dagen perfect.
donderdag 20 december 2007
De waarheid rond het waarom
Omdat zij, zij en zij niet konden, stond ik hier ... dacht ik.
"Hier" was dan wel onder de spotlights in een knalknalknalgeel truitje (die kleur staat je zo mooi) nauwkeurig verborgen onder een laag make-up om u tegen te zeggen (geen zorgen, het zal heel naturel ogen) voor een Flairproductie rond weblogsters.
Er zijn ergere 15 seconds of fame.
Het was bijna plezant, zelfs op het punt dat de fotografe mij voor de vierde keer vroeg om wat flirterig in de lens te kijken en ik paniekerig wou uitroepen: “Meer flirten op commando dan dit zit er echt niet in”.
Zelfs toen ik haasje over moest doen met iets waar er een gigantische computermuis voor in de plaats zou komen.
Zelfs toen de volgende dames binnenvielen en ik werd voorgesteld met de woorden: 'Dit is Kruimel, de bloggende mama…'
Toen wist ik waarom.
Bloggende mama, nu vraag ik u.
Klinkt dit net zo bloemetjesgordijnen, snot wegpoetsen en welk merk luiers vind je het best als ik denk?
Omdat zij, zij en zij niet konden, stond ik hier ... dacht ik.
"Hier" was dan wel onder de spotlights in een knalknalknalgeel truitje (die kleur staat je zo mooi) nauwkeurig verborgen onder een laag make-up om u tegen te zeggen (geen zorgen, het zal heel naturel ogen) voor een Flairproductie rond weblogsters.
Er zijn ergere 15 seconds of fame.
Het was bijna plezant, zelfs op het punt dat de fotografe mij voor de vierde keer vroeg om wat flirterig in de lens te kijken en ik paniekerig wou uitroepen: “Meer flirten op commando dan dit zit er echt niet in”.
Zelfs toen ik haasje over moest doen met iets waar er een gigantische computermuis voor in de plaats zou komen.
Zelfs toen de volgende dames binnenvielen en ik werd voorgesteld met de woorden: 'Dit is Kruimel, de bloggende mama…'
Toen wist ik waarom.
Bloggende mama, nu vraag ik u.
Klinkt dit net zo bloemetjesgordijnen, snot wegpoetsen en welk merk luiers vind je het best als ik denk?
maandag 17 december 2007
Een weekend in citaten
Als de boeken uit je karretje tuimelen is dat géén teken om een tweede te beginnen vullen. Integendeel.
(Lief na twee en een half uur boekenfestijn)
Ik geef in "Gent" en dan "Macro" en dan zegt die GPS "onbekende locatie". En dat noemen jullie dan handig?
(Vader die zijn vervroegd kerstcadeau uitprobeert)
Dat was nu eens een leuke wandeling. Lang leve De Lijn.
(Na 45min vrieskou in een bushokje - zonder een bus te zien - de driehonderd meter terug naar onze voordeur)
Kijk eens hoe mooi. Ik wil hem eigenlijk niet meer verkopen.
(Lief die tweede auto tot blinkenstoe poetst en opeens de kwaliteiten van de tweede auto ten volle toe beseft)
Als de boeken uit je karretje tuimelen is dat géén teken om een tweede te beginnen vullen. Integendeel.
(Lief na twee en een half uur boekenfestijn)
Ik geef in "Gent" en dan "Macro" en dan zegt die GPS "onbekende locatie". En dat noemen jullie dan handig?
(Vader die zijn vervroegd kerstcadeau uitprobeert)
Dat was nu eens een leuke wandeling. Lang leve De Lijn.
(Na 45min vrieskou in een bushokje - zonder een bus te zien - de driehonderd meter terug naar onze voordeur)
Kijk eens hoe mooi. Ik wil hem eigenlijk niet meer verkopen.
(Lief die tweede auto tot blinkenstoe poetst en opeens de kwaliteiten van de tweede auto ten volle toe beseft)
zaterdag 15 december 2007
Slapeloze nacht
Hij is het uitroepteken na een eindeloze Aaahh. Uitgestrekt, rood en boos.
Dan is hij enkel nog geschreeuw. Een bundel decibels om 3u 's nachts. Samen wandelen we kringetjes rond zijn wieg. Hij is de langgerekt NEEEEEEEE onder mijn oor. Mijn tanden klapperen afwisselend B en R tot ik blauw en koud hem meeneem naar ons bed en hem tegen me aan trek. Hij krult zich en sabbelt op zijn duim, een kleine komma in zijn huilbui.
Ik plooi me tegen hem, als een haakje dat alles afsluit.
Hij is het uitroepteken na een eindeloze Aaahh. Uitgestrekt, rood en boos.
Dan is hij enkel nog geschreeuw. Een bundel decibels om 3u 's nachts. Samen wandelen we kringetjes rond zijn wieg. Hij is de langgerekt NEEEEEEEE onder mijn oor. Mijn tanden klapperen afwisselend B en R tot ik blauw en koud hem meeneem naar ons bed en hem tegen me aan trek. Hij krult zich en sabbelt op zijn duim, een kleine komma in zijn huilbui.
Ik plooi me tegen hem, als een haakje dat alles afsluit.
woensdag 12 december 2007
Tandarts #3
Ik verdenk mijn tandarts ervan een potje kleine mini-hims in zijn kast te hebben. Kleine ventjes in witte jasjes met een even gek brilletje als mijn tandarts zelf en een hamertje als accessoire. En die ventjes smokkelt hij ongemerkt tussen het boren en het vullen tot in de diepste kern van je kies.
Ik zou trouwens zweren dat ik hem zag knipogen tussen ‘Doe je mond wat wijder open’ en ‘Spoel maar even.’
Het zou alleszins verklaren waarom ik al 21 uur onafgebroken mijn hart voel bonken in mijn kies.
Ik verdenk mijn tandarts ervan een potje kleine mini-hims in zijn kast te hebben. Kleine ventjes in witte jasjes met een even gek brilletje als mijn tandarts zelf en een hamertje als accessoire. En die ventjes smokkelt hij ongemerkt tussen het boren en het vullen tot in de diepste kern van je kies.
Ik zou trouwens zweren dat ik hem zag knipogen tussen ‘Doe je mond wat wijder open’ en ‘Spoel maar even.’
Het zou alleszins verklaren waarom ik al 21 uur onafgebroken mijn hart voel bonken in mijn kies.
dinsdag 11 december 2007
Site van het jaar
Ik was het meisje dat tegen de muur geleund stond. Met tenen die zich steeds meer naar de uitgang draaiden. 'Ik ben duidelijk geen blogster pur sang', dacht ik terwijl ik angstvallig naar naamkaartjes keek in de hoop een bekend gezicht op een bekende URL te plakken. (Dus Joke, dat deed ik dus. Ik keek naar je naamkaartje en niets anders.)
Gelukkig zijn er mensen die beter scoren dan ikzelf op het vlak 'Spreek eens een vreemde blogger aan' en raakte ik alsnog aan de praat met Lilith, zag ik Iskhu en een koppel Sloddervossen. En kijk, even later werd ik door Clopin ingewijd in bloggeheimen voor leken: 'Je moet het van de linkliefde hebben'. Een stelling die Dikkie prompt bewees met een 'Kruimels? Nooit van gehoord!
22 awards, een doosje ijspralines, enkele Vedettes en de vraag wat zien sommigen in de Google-topman later vierde ik in de auto met een extra meegesmokkelde chocolademuffin mijn plekje in de topdrie.
Bedankt iedereen die mij naar de tweede plaats hielp stemmen. Dat was meer dan prima. Joke deed het heel wat beter op het podium dan ik ooit gedaan zou hebben.
Ik was het meisje dat tegen de muur geleund stond. Met tenen die zich steeds meer naar de uitgang draaiden. 'Ik ben duidelijk geen blogster pur sang', dacht ik terwijl ik angstvallig naar naamkaartjes keek in de hoop een bekend gezicht op een bekende URL te plakken. (Dus Joke, dat deed ik dus. Ik keek naar je naamkaartje en niets anders.)
Gelukkig zijn er mensen die beter scoren dan ikzelf op het vlak 'Spreek eens een vreemde blogger aan' en raakte ik alsnog aan de praat met Lilith, zag ik Iskhu en een koppel Sloddervossen. En kijk, even later werd ik door Clopin ingewijd in bloggeheimen voor leken: 'Je moet het van de linkliefde hebben'. Een stelling die Dikkie prompt bewees met een 'Kruimels? Nooit van gehoord!
22 awards, een doosje ijspralines, enkele Vedettes en de vraag wat zien sommigen in de Google-topman later vierde ik in de auto met een extra meegesmokkelde chocolademuffin mijn plekje in de topdrie.
Bedankt iedereen die mij naar de tweede plaats hielp stemmen. Dat was meer dan prima. Joke deed het heel wat beter op het podium dan ik ooit gedaan zou hebben.
maandag 10 december 2007
Slaperig en warm, klemt hij zich vast aan mijn linkerschouder. Ervaringsdeskundigen als we zijn op het vlak van maandagmorgenstemming klampen we ons aan elkaar vast.
Ik poets mijn tanden. Hij kroelt ‘Aah, mama’ en knuffelt zijn hoofdje opnieuw tegen mijn nek. Ik smeer boterhammen, hij grist eentje weg en eet deze op in de holte tussen mijn schouder en zijn borst. Wanneer ik in mijn jas schiet, duikt hij genietend in mijn mouw weg.
In de crèche pel ik hem voorzichtig van mijn schouder los. Hij laat zich gewillig overhevelen van mijn schouder naar de armen van de liefste kinderverzorgster ter wereld en vleit zich in een nieuwe omhelzing. ‘Aah’, kroelt hij en nestelt zijn hoofdje in haar nek.
Mijn linkerarm voelt vreemd onaangenaam licht en leeg wanneer ik Jasper-loos de dag inrijd.
In de crèche pel ik hem voorzichtig van mijn schouder los. Hij laat zich gewillig overhevelen van mijn schouder naar de armen van de liefste kinderverzorgster ter wereld en vleit zich in een nieuwe omhelzing. ‘Aah’, kroelt hij en nestelt zijn hoofdje in haar nek.
Mijn linkerarm voelt vreemd onaangenaam licht en leeg wanneer ik Jasper-loos de dag inrijd.
donderdag 6 december 2007
Zie ginds...
Als het aan mij lag, luisterde ik de hele dag naar "knik, knik, 'k heb de bibber in mijn knieën..." terwijl Lief zijn versie van 'Sur le pont d'Avignon' verbeterde op KleineMans nieuwe xylofoon. De laatste zou niet weg te slaan zijn van de mand vol niknak's en chocolade. Alleen de twijfel tussen nog een B weg te happen of toch maar weer met zijn nieuwe autootje door de woonkamer racen, weerhoudt hem ervan in een wandelend letterkoekje te veranderen.
Of hoe ik net als mooie liedjes, warme momenten eindeloos op repeat zou willen zetten.
Als het aan mij lag, luisterde ik de hele dag naar "knik, knik, 'k heb de bibber in mijn knieën..." terwijl Lief zijn versie van 'Sur le pont d'Avignon' verbeterde op KleineMans nieuwe xylofoon. De laatste zou niet weg te slaan zijn van de mand vol niknak's en chocolade. Alleen de twijfel tussen nog een B weg te happen of toch maar weer met zijn nieuwe autootje door de woonkamer racen, weerhoudt hem ervan in een wandelend letterkoekje te veranderen.
Of hoe ik net als mooie liedjes, warme momenten eindeloos op repeat zou willen zetten.
dinsdag 4 december 2007
Hindernisparcours in de morgen
Ik bol met een humeurige KleineMan op de achterbank door de straten op een uur waarop de meeste mensen net hun grote teen even vanonder het dekbed laten piepen. Peter & Sofie - meestal een zachte pleister op de wonde - worden met gemak overstemd door het protest van een goed ingepakte en ingesnoerde kabouter.
Dit is de eerste week van heel veel weken waar ik een omweg om u tegen te zeggen mag doen om mijn eigen Davidje bij zijn oma en opa af te zetten. Een ritje dat Lief altijd deed.
Dit is de eerste week van heel veel weken waar ik nog meer knelpunten en opstoppingen kan aanvinken op mijn ochtendspits lijstje.
En om het compleet te maken, krijg ik terwijl ik - ondertussen een KleineMan minder op de achterbank - sta aan te schuiven bij de vierde wegomlegging van de morgen een sms-je.
'Ik vertrek nu.'
Wanneer ik tien meter verder sta in diezelfde opstopping.
'Ik ben er!!!'
Lief mag dan heel erg blij zijn met zijn nieuwe werk, zoveel dichter bij huis. Ik zweer u. Als er een manier was om iemand via een sms-berichtje eventjes echt pijn te doen...
Ik bol met een humeurige KleineMan op de achterbank door de straten op een uur waarop de meeste mensen net hun grote teen even vanonder het dekbed laten piepen. Peter & Sofie - meestal een zachte pleister op de wonde - worden met gemak overstemd door het protest van een goed ingepakte en ingesnoerde kabouter.
Dit is de eerste week van heel veel weken waar ik een omweg om u tegen te zeggen mag doen om mijn eigen Davidje bij zijn oma en opa af te zetten. Een ritje dat Lief altijd deed.
Dit is de eerste week van heel veel weken waar ik nog meer knelpunten en opstoppingen kan aanvinken op mijn ochtendspits lijstje.
En om het compleet te maken, krijg ik terwijl ik - ondertussen een KleineMan minder op de achterbank - sta aan te schuiven bij de vierde wegomlegging van de morgen een sms-je.
'Ik vertrek nu.'
Wanneer ik tien meter verder sta in diezelfde opstopping.
'Ik ben er!!!'
Lief mag dan heel erg blij zijn met zijn nieuwe werk, zoveel dichter bij huis. Ik zweer u. Als er een manier was om iemand via een sms-berichtje eventjes echt pijn te doen...
maandag 3 december 2007
Het kleine kruimeltje in mijn hoofd struint doorheen de woordenschat die ik de afgelopen 28 jaar verzamelde. Ze kijkt zoekend rond en tikt met haar vinger op alle termen die ze aftoetst.
Af en toe diept het kleine kruimeltje in mijn hoofd een woord op. Dan sjort en trekt ze het ding tot in mijn bewustzijn, ploft hijgend achterover op het bankje dat ook toevallig in mijn hoofd staat en wacht af…tot mijn bewustzijn de tegenwoordigheid van geest heeft om haar vondst te inspecteren.
Veelal wordt het woord met een grote zwiep naar herkomst gekeild, maar af en toe krijgt het kleine kruimeltje een klein bemoedigend schouderklopje. Daarna duikt ze opnieuw in de krochten van mijn woordenschat op zoek naar een volgende optie. Of misschien duikt ze simpelweg in haar bed (dat ook toevallig in mijn hoofd staat), neuriet ze vrolijk: ‘mission accomplished’ en dommelt weg in een vredige slaap.
Zoek jij eens een nieuwe naam voor… vroegen ze me, vooral dat laatste zou verklaren waarom geen enkele goed is. Ik steek het allemaal op het kleine kruimeltje in mijn hoofd.
Af en toe diept het kleine kruimeltje in mijn hoofd een woord op. Dan sjort en trekt ze het ding tot in mijn bewustzijn, ploft hijgend achterover op het bankje dat ook toevallig in mijn hoofd staat en wacht af…tot mijn bewustzijn de tegenwoordigheid van geest heeft om haar vondst te inspecteren.
Veelal wordt het woord met een grote zwiep naar herkomst gekeild, maar af en toe krijgt het kleine kruimeltje een klein bemoedigend schouderklopje. Daarna duikt ze opnieuw in de krochten van mijn woordenschat op zoek naar een volgende optie. Of misschien duikt ze simpelweg in haar bed (dat ook toevallig in mijn hoofd staat), neuriet ze vrolijk: ‘mission accomplished’ en dommelt weg in een vredige slaap.
Zoek jij eens een nieuwe naam voor… vroegen ze me, vooral dat laatste zou verklaren waarom geen enkele goed is. Ik steek het allemaal op het kleine kruimeltje in mijn hoofd.
Abonneren op:
Posts (Atom)