Zou ik ... ?
Haar knotje stak net boven de rand van de stoel uit. De hele treinreis lang zat ik er gefascineerd naar te staren. Naar dat soortement van een breinaald die de constructie netjes bijeen hield. De hele treinreis lang kriebelden mijn vingers om het stokje er uit te trekken. Nieuwsgierig naar het effect dat dat zou hebben.
woensdag 22 oktober 2003
dinsdag 21 oktober 2003
Verborgen schat
Ooit wil ik
... een authentieke message-in-a-bottle op het strand vinden
... op een begraven schat stoten
... op zolder een dagboek / doos oude liefdesbrieven van een bet-overgroot-nog-iets aantreffen
... vinden wat Aangespoeld aantrof toen hij nietsvermoedend een leuk kistje op de rommelmarkt kocht.
Aangespoeld kocht op een rommelmarkt een leuk kistje en wat bleek. Het hele kistje zit vol oude fotorolletjes die het verhaal van een Amsterdamse familie vertellen. Zeg nu zelf, de roman schrijft zichzelf, niet?
Ooit wil ik
... een authentieke message-in-a-bottle op het strand vinden
... op een begraven schat stoten
... op zolder een dagboek / doos oude liefdesbrieven van een bet-overgroot-nog-iets aantreffen
... vinden wat Aangespoeld aantrof toen hij nietsvermoedend een leuk kistje op de rommelmarkt kocht.
Aangespoeld kocht op een rommelmarkt een leuk kistje en wat bleek. Het hele kistje zit vol oude fotorolletjes die het verhaal van een Amsterdamse familie vertellen. Zeg nu zelf, de roman schrijft zichzelf, niet?
Neen
Een maand lang pronkt en prijkt hij al. Kijk eens naar mijn kleurschakeringen, naar het mooie geel, bruin en rood. Kijk eens hoe prachtig ik ze in elkaar laat overvloeiien?
De boom in de binnentuin strekt zijn takken naar alle richtingen uit. Laag naar de grond zodat hij je schouder streelt als je voorbijfietst. Hoog naar de zon, reikend naar de hemel. Hij draait zijn takken in de laatste zonnestralen, laat het licht spelen over zijn honderden kleine blaadjes. Hij is prachtig.
Maar vandaag staat ie er een beetje bang bij, trekt zijn takken in en wacht angstvallig af. Een paar meter verder is de tuinman aan het werk. Snoeien. Zometeen zet hij de zaag in zijn takken tot er niets meer overblijft dan een stompje boom.
Zou ik het durven vragen? "Tuinman, laat me nog even genieten van zijn herfsttooi?!"
Een maand lang pronkt en prijkt hij al. Kijk eens naar mijn kleurschakeringen, naar het mooie geel, bruin en rood. Kijk eens hoe prachtig ik ze in elkaar laat overvloeiien?
De boom in de binnentuin strekt zijn takken naar alle richtingen uit. Laag naar de grond zodat hij je schouder streelt als je voorbijfietst. Hoog naar de zon, reikend naar de hemel. Hij draait zijn takken in de laatste zonnestralen, laat het licht spelen over zijn honderden kleine blaadjes. Hij is prachtig.
Maar vandaag staat ie er een beetje bang bij, trekt zijn takken in en wacht angstvallig af. Een paar meter verder is de tuinman aan het werk. Snoeien. Zometeen zet hij de zaag in zijn takken tot er niets meer overblijft dan een stompje boom.
Zou ik het durven vragen? "Tuinman, laat me nog even genieten van zijn herfsttooi?!"
Abonneren op:
Posts (Atom)