Stoer
Hij beende met grote stappen door de kamer.
"Waar wil je ons", vroeg hij aan de fotografe terwijl hij vier biertjes op de tafel plantte.
Ze liet haar blik door de kamer dwalen. Over de bloemetjesgordijnen, de kanten tafelkleedjes, de geurkaarsen en de patchworkplaid.
Hij volgde haar blik en kuchte even. Ongemakkelijk op en neer wiebelend speelde hij met zijn gouden schakelketting.
Een fijn lachje speelde om haar mond toen ze de kast in het oog kreeg. De kaars in de vorm van een beertje, een poppetje in Spaanse klederdracht, 2 Anne Geddes-kaartjes en andere prullerij.
"Voor die kast daar. Is dat goed?", vroeg ze liefjes.
Zijn glimlach verstarde.
"Eén momentje", murmelde hij en veegde de kaars, het poppetje en de kaartjes met één armbeweging op de grond. Eén verdwaald tafelkleedje bleef eenzaam bovenop de kast liggen.
"Shoot!", lachte hij opnieuw breed en hief zijn glas op naar de camera.

??
Ben ik de enige die moeilijkheden heeft met een kindveilige sluiting?

Blijft mooi

Siberië

Geef me je jas
van bont van teddyberen.
Leg je arm om me heen
en al je winterkleren.
Zoen me
tot ik warm word.
Zoen me
tot ik spin.
Trek je eigen huid dan uit,
stop mij eronder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
(B. Moeyaert)