Komaan!!!!!!!!!!
Ik ben al de hele dag hard aan het werk.
Ik heb al alles gedaan wat ik gepland had.
En het is nog maar 15u14.
De dag gaat veel te traag ...
Of ik plan te weinig ...

Koffiepauze
Tussen de koffiemokken en warme chocolademelk door rolt het gesprek op lezen. Heel wat collega's schuiven hun stoel naar achter en keren terug naar hun werk en computer, maar de drie lettervreters van dienst blijven zitten. Titels worden genoemd, gevolgd door een zucht van herkenning of een nieuwsgierig: 'Mag ik die eens lenen?'
Onze variant op herinneringen opdiepen aan oude televisieprogramma's. Liegebeest, Mik Mak en Mon, Carolientje en haar bootje, de Grote Meneer Cactus-show, ...
Maar in plaats van nostalgie welt er bij ons een ander gevoel op. Het verlangen naar een zetel, knuffeldeken, warme glühwein en een lege middag om helemaal te verspillen tussen volgedrukte pagina's.

Kleine kerel
Hij is klein en ook groot.
Klein, met z'n 50 cm.
Groot, als je bedenkt dat hij 10 maanden geleden nog niet bestond.
Hij is wonderlijk.
Een neus die op zijn neus lijkt. Een piepklein mondje die een kopie is van haar mond.
Een heel nieuw mensje.
Bovenal is hij bijzonder, want hij maakte van mijn liefste vrienden zonder moeite een mama en een papa.