Schaduw van de wind
Lang staat ie nooit in m'n boekenkast. Meestal is m'n exemplaar op vakantie bij collega's of vrienden, nadat ik 'em met de woorden 'moet je lezen' in hun handen drukte.
Regelmatig kijk ik met heimwee terug op de vroege en late uren dat ik helemaal verdwaalde in het verhaal.
Vrienden en collega's moeten mij de titel schuldig blijven. De titel van het boek waarin ik even snel verzonken ben. De titel van het boek dat z'n plekje naast 'Schaduw van de wind' verdient.
Misschien weten jullie welke titel ik zoek?
dinsdag 31 januari 2006
maandag 30 januari 2006
Voorlees-service
Terwijl ik me vergaap aan de voorstelling, wegglijd in de muziek, de teksten, de humor - kortom simpelweg geniet - bedenk ik het opeens.
Die stem van de ene broer. Daar zou ik de hele avond naar kunnen luisteren.
En ik bedenk. Een voorlees-service, zou dat niets zijn? Een mooie stem inhuren zodat je helemaal weggedoken onder je dekbed, met slechts één oor boven de deken, zacht in slaap verteld wordt. Een stem die vanuit een hoekje in de kamer woorden fluistert. Zinnen over je dekbed heen strooit en verhalen langzaam ontrafelt.
Tot je helemaal in dromen verzonken bent. Om dan zacht de kamer uit te sluipen en de deur met een klikje te sluiten.
Als deze dienst er ooit komt, dan wil ik Raf walschaerts wel inhuren.
Terwijl ik me vergaap aan de voorstelling, wegglijd in de muziek, de teksten, de humor - kortom simpelweg geniet - bedenk ik het opeens.
Die stem van de ene broer. Daar zou ik de hele avond naar kunnen luisteren.
En ik bedenk. Een voorlees-service, zou dat niets zijn? Een mooie stem inhuren zodat je helemaal weggedoken onder je dekbed, met slechts één oor boven de deken, zacht in slaap verteld wordt. Een stem die vanuit een hoekje in de kamer woorden fluistert. Zinnen over je dekbed heen strooit en verhalen langzaam ontrafelt.
Tot je helemaal in dromen verzonken bent. Om dan zacht de kamer uit te sluipen en de deur met een klikje te sluiten.
Als deze dienst er ooit komt, dan wil ik Raf walschaerts wel inhuren.
vrijdag 27 januari 2006
Als eerste
Mijn dag start vroeg. Of toch vroeger dan pakweg een jaar geleden.
Buren draaien zich nog eens om onder hun warme dekens. Mensen schuiven aan aan gezellig verlichte ontbijttafels wanneer ik mijn spullen voor de dag op de passagierszetel van de auto drop.
Maar wanneer ik de straat uitrijd en netjes aansluit bij de file om me langs de ring te worstelen, dan voel ik me niet meer zo alleen. Er zijn nog mensen die niet meer onder de dekens liggen, of rustige hun toast met choco opknabbelen. Ik tuf gezapig mee in het rijtje, tussen tientallen andere chauffeurs die in hun handen blazen en de radio een tikje luider zetten om helemaal wakker te worden.
Behalve deze morgen dan ... ik was laat.
Veel later dan normaal.
Veel te laat om nog ooit op tijd te kunnen zijn.
De straat, de ring, de autostrade leken zo goed als verlaten.
En ik. Ik controleerde zeker vijf keer m'n uurwerk om zeker te zijn dat m'n wekkerradio geen flauw grapje had uitgehaald.
Mijn dag start vroeg. Of toch vroeger dan pakweg een jaar geleden.
Buren draaien zich nog eens om onder hun warme dekens. Mensen schuiven aan aan gezellig verlichte ontbijttafels wanneer ik mijn spullen voor de dag op de passagierszetel van de auto drop.
Maar wanneer ik de straat uitrijd en netjes aansluit bij de file om me langs de ring te worstelen, dan voel ik me niet meer zo alleen. Er zijn nog mensen die niet meer onder de dekens liggen, of rustige hun toast met choco opknabbelen. Ik tuf gezapig mee in het rijtje, tussen tientallen andere chauffeurs die in hun handen blazen en de radio een tikje luider zetten om helemaal wakker te worden.
Behalve deze morgen dan ... ik was laat.
Veel later dan normaal.
Veel te laat om nog ooit op tijd te kunnen zijn.
De straat, de ring, de autostrade leken zo goed als verlaten.
En ik. Ik controleerde zeker vijf keer m'n uurwerk om zeker te zijn dat m'n wekkerradio geen flauw grapje had uitgehaald.
Abonneren op:
Reacties (Atom)