Waterpret
Het moest er van komen toen één van de kleinsten vroeg: ‘Opa mag ik de tuinslang?’
‘Waarom?’
‘Nonkel wil die om nonkel nat te spuiten.’
De kleinste kreeg geen tuinslang, dus nonkel kon de andere nonkel niet nat spuiten.
Gelukkig zijn er dan nog altijd waterballonnen.
Een uur later hingen er drie T-shirts, twee hemden en vier kleedjes te drogen aan de omheining.
Of… hoe een verjaardagsontbijt op het terras met de voltallige familie bij temperaturen boven de 20° nooit goed kan aflopen met GroteKleineBroer erbij…

Voorkeur
Hij rekt zich uit. Plooit zich dubbel en strekt armen, handjes en vingers zo ver mogelijk uit.
‘Als je nu zou kunnen kruipen, is het veel makkelijker’, fluister ik tegen KleineMan. Hij blijft friemelen, rekken en strekken en opeens heeft zijn wijsvinger beet. Met een kom-kom-vingertje haalt hij zijn buit dichter en dichter naar zich toe. Tot hij met zijn vlakke handje op zijn vangst kan trommelen.
Al het kleurige babyspeelgoed laat hij links liggen, mijn pocketboek is het interessants van allemaal. Met onverholen trots kijk ik naar Lief. Hij wil liefst van allemaal een boek!
Tot KleineMan de pocket omhoog hijst en op de rechterbovenhoek begint te knagen.

Zomer en zonneschijn enzomeer
Het is dat het draadloos surfen ten huize Kruimel pas zijn intrede deed in de winter. Of ik was al veel sneller met laptop en al op ons terras gaan zitten. Maar het was dus winter en een tikkeltje te koud. En de tuinmeubels, verborgen onder een laagje groen, waren ook niet uitnodigend.
Vijf maand later zijn de tuinmeubels weer in aanvaardbare staat. De tuin kan er ongeveer mee door en ik... ik werk buiten aan mijn laptop.
Alleen jammer dat de temperaturen nog niet zo hoog zijn als de weermannen/vrouwen beloofden. Maar ik werk buiten... met een dikke trui en blauwe vingers.