Het is zover

"Op een zucht van de dertig word ik deze morgen wakker. Met een gefluisterde 'iep-iep-oera' van KleineMan en Kruimelpassende cadeautjes van Lief. Met gelukkig enkele nog steeds wilde en haalbare dromen in mijn hoofd. En een stamp tegen mijn navel toe van Puk."

... kon ik vorig jaar nog schrijven.
Vervang de zucht door 'een nieuwe voordeur'.
Vervang de 'gefluisterde iep-iep-oera' door een wilde 'lang zaze leve in de goria' met aangepaste dancemoves.
Vervang de stamp tegen mijn navel door een loeihard gebrul op het gezegende 5u10.
en dan kan je je een beeld vormen van deze eerste morgen met een '3' vooraan.
Maar Kruimelpassende cadeautjes zijn er altijd door mijn lieve Lief en die wilde en haalbare dromen zal ik altijd blijven hebben.

Al bij al, het is zo erg nog niet die 'dertig'
(daar, ik heb het durven schrijven)

Even '...'

...

tot later!

Aftellen
Ik zit in het plezierige deel van aftellen, ik heb vingers genoeg om de resterende dagen te vertegenwoordigen.
Nog twee vingers: zoveel weken tot mijn 2 een 3 wordt.
Nog één vinger: zoveel keer nog slapen en het is (weeral) feest.
Nog drie vingers: zoveel weken tot 'we gaan er vandoor'
Als een klein kind hou ik mijn vingers af en toe voor mijn ogen. Het komt in zicht. En ik verlang, met lijf en leden.