De andere kant

Kerygma heeft een punt.

Dus om het badkamer-onder-water-incident, de derde broeder-zuster-moord van de week en het virus waardoor je klaarblijkelijk niet meer kan stappen net op het moment dat je op het midden van de straat staat wat naar het achterplan te verschuiven, doe ik gezellig mee.

Vorige week deden we van rommelmarkt. KleineVent, KleineMeid en ik snuisterden tussen andermans rommel. KleineVent, die meestal alles wil, kreeg €2 om te besteden. En zo liep hij al een uur rond, wikken, wegen en bewonderen. Tot zijn zus een poppenhuis in de gaten kreeg en van de weeromstuit geen stap meer wou verzetten. En die KleineVent viste zonder aarzelen zijn cent uit zijn zakken en vroeg. 'Is dat genoeg voor dat huisje?'

De essentie

Het was hier stil. Dat kwam door mijn hoofd dat net een beetje te klein was voor alles wat er in rond bubbelde. Zodoende moest er opgeruimd worden daarboven, dingen weer op zijn plek zetten. De dokter schreef me tijd voor. Om rust in mijn hoofd zoeken en meteen ook in mijn lijf, dat maar wat gammel door de dag slofte, door dat hoofd dat zo zwaar woog. Zorgen voor mezelf, dus. Dat kan ik maar op één manier en dat is met boeken en muziek.
En als dat hoofd echt te moeilijk ging doen, trok ik mijn loopschoenen aan en ging een stuk lopen, net zolang tot mijn voeten me in de ideale cadans door de velden voerden en ik mijn zware hoofd aan de startlijn achterliet.

Ontploffingsgevaar

Enkele weken geleden gedropt in ons huis. Een ongeleid projectiel dat steeds weer tot ontploffing komt.
Krap 90 cm
Ongeveer 14 kg
Bruin haar en bruine ogen.
Lijkt bedrieglijk goed op KleineMeid.