28 -1 week

Nog één weekje en dan tikt de teller weer eentje omhoog.
Van 27 naar 28 en dat betekent dat ik Lief alweer drie weken bestook met hints. Want een derde jaar op rij zonder een cadeautje dat van mijn verlanglijstje geplukt werd, neen dat zal niet lukken.

Twee jaar geleden gingen we zeilen.
Een jaar geleden was er een kersverse KleineMan en Lief die de dag voordien 'o ja, morgen ben je jarig' het stad in spurtte.

Dit weekend stuurde Lief me met een smoes naar de winkel. Ik was net te vroeg terug om hem met een inmens karton pak te zien zeulen. In gedachten loop ik mijn verlanglijstje af. Boeken, cd's en wat ik toch nooit zal krijgen. Zonder medelijden voor Kruimels die sterven van nieuwsgierigheid werd het pak in de kelder geplaats, het label afgescheurd en voor mijn ogen versnipperd en nu zit er niets anders op dan nog een week rond het pak te draaien.

Lijstjesgewijs

Wistjedat:
* Er fietsen bestaan waarbij de makers niet nadachten hoe een mens in elkaar zit.
* Ik gisteren op zo’n fiets gekropen ben.
* Je verdorie nog vooruit kan raken met zo’n ding.
* Zelfs door de velden en modder en op vals plat.
* Ik gisteren nog niet wist wat vals plat was.
* Modder op een mysterieuze wijze zelfs tot op je achterhoofd en tot in je anders regenproof K-way-tje kan spatten.
* Ze een volledige dag mountainbiken een ‘verwendag’ noemen.
* Ik vandaag weer twee botjes meer extra goed voel zitten in mijn lijf.
* Zitten zelf wat moeilijker gaat.

Puntkomma
Er zat een fout in mijn mail, schrijft hij. Vet onderlijnd met uitroeptekens.
Ik antwoord en hoe het komt, ik weet het niet, maar ik mail exact dezelfde fout terug door.
Opnieuw vet onderlijnd, dubbel zoveel uitroeptekens: u mailt me krak dezelfde fout.
Ik verontschuldig me. Check, dubbel check en check nog eens. Verontschuldig me voor de overlast en maak een klein grapje over mezelf. Als in: even het ijs breken, en hoe kon ik zo stom zijn…
Hij mailt me terug, om me te wijzen op een komma die verkeerd stond.