Voer
De frisse neus die ik nodig had, vond ik tussen de boekenrekken in de boekhandel. Tien gestolen minuten op de dag. Het voelde als die ene zonnestraal die voorbij de wolken raakt en je rug heerlijk verwarmt. Langdurig rondsnuisteren tussen papier, 't Was lang geleden. Gelukkig is er daar nog 't Internet waar je voldoende inspiratie kan opdoen.
'De kleine Odessa' & 'Het verhaal van de olifant en de goochelaar of hoe Peter zijn zusje terugvond' sloegen op het ritme van mijn stappen geruststellend tegen mijn knieën.
Er vormt zich een wachtrij op mijn nachtkastje en dat is altijd goed.
donderdag 18 februari 2010
Ochtendritueel
Van kin tot oren onder de choco staat ie aan de voordeur te brullen. 'Mama, nog één!' Met KleineMeid op mijn ene arm, tas en laptoptas aan de andere en de autosleutels daar ergens tussen draai ik 180° op mijn hielen voor KleineVents allerlaatste 'nog één'.
'Zoen' *smak*
'Knuffel' *knuffel*
In de auto diep ik een papieren zakdoek op om de chocosporen van mijn wang te poetsen. Tot ik em opnieuw hoor roepen. 'Nog een aller-allerlaatste'.
Ik wacht nog maar even met chocosporen weg boenen, elke morgen opnieuw.
Van kin tot oren onder de choco staat ie aan de voordeur te brullen. 'Mama, nog één!' Met KleineMeid op mijn ene arm, tas en laptoptas aan de andere en de autosleutels daar ergens tussen draai ik 180° op mijn hielen voor KleineVents allerlaatste 'nog één'.
'Zoen' *smak*
'Knuffel' *knuffel*
In de auto diep ik een papieren zakdoek op om de chocosporen van mijn wang te poetsen. Tot ik em opnieuw hoor roepen. 'Nog een aller-allerlaatste'.
Ik wacht nog maar even met chocosporen weg boenen, elke morgen opnieuw.
woensdag 17 februari 2010
donderdag 11 februari 2010
Verdronken
Ik wik wolkenblauw tegenover luchtbelblauw. Vouw mijn hoofd in mijn nek en staar naar een onbestaande vlek op het plafond.
'Je toetsenbord is zo stil', mompelt Lief. 'Vlot het niet?'
'Ssht, ik ben hard aan het werk', fluister ik terug. Hoofd nog steeds in mijn nek, wikkend en wegend tussen wolk en luchtbel.
Ik wik wolkenblauw tegenover luchtbelblauw. Vouw mijn hoofd in mijn nek en staar naar een onbestaande vlek op het plafond.
'Je toetsenbord is zo stil', mompelt Lief. 'Vlot het niet?'
'Ssht, ik ben hard aan het werk', fluister ik terug. Hoofd nog steeds in mijn nek, wikkend en wegend tussen wolk en luchtbel.
maandag 8 februari 2010
Dansen
Het begon niet met vier of vijf wankele stapjes. Neen, KleineMeid strekte zich kaarsrecht, hield elegant haar handen breed links en rechts en stapte.
Ze stapte alsof ze nooit iets anders deed, nonchalant van de zetel tot in de keuken. (Laat ons zeggen tien meter.) Toen leunde ze quasi cool tegen de muur en klapte grijnzend in haar handen.
Twee dagen later lieten we KleineVent los op de dansvloer van de kinderdisco in een welbekend familiepark. Hobbelend zocht KleineMeid haar weg tussen hupsend kleutergeweld en stal de show met haar versie van Mamasé.
Ik wist het!
Het begon niet met vier of vijf wankele stapjes. Neen, KleineMeid strekte zich kaarsrecht, hield elegant haar handen breed links en rechts en stapte.
Ze stapte alsof ze nooit iets anders deed, nonchalant van de zetel tot in de keuken. (Laat ons zeggen tien meter.) Toen leunde ze quasi cool tegen de muur en klapte grijnzend in haar handen.
Twee dagen later lieten we KleineVent los op de dansvloer van de kinderdisco in een welbekend familiepark. Hobbelend zocht KleineMeid haar weg tussen hupsend kleutergeweld en stal de show met haar versie van Mamasé.
Ik wist het!
Abonneren op:
Posts (Atom)