Tolk

Wanneer KleineMeid gefrustreerd tegen de grenzen van haar beperkte woordenschat aanbotst, vertaalt de KleineVent des huizes gewillig.
En dat gaat dan ongeveer zo:
'Uhuhu. Da!'
'Zus wil haar flesje en dan haar tut.'
Maar evengoed zo:
'NanananaNA!
'Zus wil dat ik nog een koekje krijg'

Ik weet nu al wie het deksel op zijn neus zal krijgen wanneer KleineMeid de wondere wereld van uitgebreide woordenschat ontdekt.

PIF

Of Pay It Forward. Cadeautjes dan. Binnenkort valt er een pakje van VeryVixi in mijn bus.
En ik maak op mijn beurt drie pakjes die ik de deur uitstuur. Eentje daarvan kan voor jou zijn.
Als je je naam opgeeft en zelf ook drie cadeautjes geeft aan opnieuw drie PIF'ers.

Zin om mee te doen? Laat het weten hieronder.

Donderdag-Vraagdag #8

Een steen met mijn naam en geboortedatum in. Een tot de draad versleten knuffelbeer en een steen waar mijn vader een vlinder op schilderde. Waar ik ook ging, ze gingen mee. Op kot, in ons eerste appartement, in ons huis. Herinneringen aan vroeger die ik nooit kwijt wil, staan nu nog steeds op mijn nachtkastje.

Wat nam jij mee uit jouw kindertijd?

Florence N.

Vier zonovergoten dagen. Net die dagen koos mijn gezin uit om eens goed ouderwets ziek te zijn. U weet wel: koorts, geen honger, moe - maar niet kunnen slapen. Her en der werden barbecues aangevuurd, communies gevierd, fietstochten ondernomen, de eerste waterdoop van het jaar.
Ik zag het met lede ogen aan terwijl ik jongleerde met perdolan, dafalgan, antibiotica en nog een doos tissues aansleepte. De gordijnen dicht en de zon buiten, was het devies.
Op het eind van de dag gooide dus maar een kippenboutje in de pan, goot wat wijn in een glas en proostte naar de net ontluikende iris in onze tuin. Zo was het toch wat lentezomer voor heel heel even.

Vakantie-in-een-flesje

Al drie dagen klinkt het door onze gangen: Een echte zeeman ruikt naar zee. En zotte vis. En zotte vis. Want KleineVent en ik, hadden een date. Samen met Kapitein Winokio. Meer is er voor mij niet nodig om in dat flesje te kruipen. U weet wel, dat vakantie-in-een-flesje-gevoel-flesje. Blote tenen in het gras. Lekker zonnetje. Dàt flesje.
Dus doken we samen de spiegeltent in. KleineVent en ik. Samen met Kapitein Winokio. We zaten op de kussens en wachtten. Hij op Kapitein Winokio. Ik op het moment. Dat moment dat zijn ogen groot werden, zijn mond een beetje openviel en hij alles en iedereen rond zich vergeten zich liet meenemen door de Kapitein.
Op dat moment leunde ik achteruit en bekeek die kleine zingende, roeiende en genietende meter kleuter en dook helemaal in het flesje.