Een echte ....
Ergens tijdens de tirade van gehuilde, getierde, gefluisterde en geschreeuwde 'Neen-neen-nee's' schakel ik over op modus negeren. Goed. Dan eet je maar geen boterham. Dan drink je maar geen melk. Dan ga je maar in je pyjama naar de créche. Het kan me zelfs niet schelen dat je nu met je blote billen naar me zwaait. Ik doe zelfs geen moeite meer om je haren gekamd en je tanden gepoetst te krijgen. Weet je wat. Ik nestel me aan de keukentafel met een heerlijk ontbijt, een tas pikzwarte koffie en de LaRedoute-catalogus. Veel plezier daar onder de kast in de badkamer.
Eén minuut later piept een KleineMannekop om de hoek. 'Wasmamadoen?' Om naast me op stoel te kruipen en de catalogus naar zich toe te trekken. 'Ikke kijken!'
Een kleine wijsvinger ritselt door de pagina's om halt te houden bij de lingerie-afdeling.
'Is buik. Is been. Is voetje. Kijk mama, is bostje. Mooi bostje. Kijk mama, is poep. Mooie poep.'

Met het zicht op de schaars geklede lingeriemodellen ging het aankleden en ontbijt opeens als niets. En vanaf nu noem ik hem KleineVent.

Hij op het ijs
Bij gebrek aan een slee bonden we een lang touw aan een zitje op wieltjes.
'Kijk!', moedigden we KleineMan aan met onze wijsvinger naar ons geknutsel gericht. 'Kruip maar op de slee.'
KleineMan keek naar het ijs onder zijn voetjes. Naar de honderden mensen die ons voorbij schaatsten, sleeden of schuifelden. Hij stak zijn handje uit en ademde in een ijswolkje twee lettergrepen uit.
'Ikke!'
Die KleineMan met een vreemdsoortige slee achter zich aan. Het hele eind op en neer.
Dat was de onze.
De volgende keer krijgt hij gewoon een touwtje.

Haast
De klok jaagt me ongenadig voort terwijl ik KleineMeid in haar jasje wurm. Vanuit mijn ooghoeken zie ik KleineMan in de badkamer verdwijnen. Net op het moment dat ik hem achterna wil gaan, gulpt KleineMeid breed glimlachend haar ontbijt uit op haar jasje. Binnenmonds gevloek, een klok die nog harder tikt en de zoektocht naar een nieuw jasje. 'Godzijdank is KleineMan rustig', denk ik.
Dan schiet ik recht, overloop de laatste woorden nog eens en spurt naar de badkamer. Vanonder een opengeklapt deurtje piepen twee beentjes. Ik leun voorzichtig rond het kastdeurtje en knijp mijn ogen toe.
'Oei', piept KleineMan.
Ik bijt mijn onderlip stuk en spreek elk vezeltje wilskracht en geduld in mezelf aan als ik één ooglid voorzichtig opentrek.
'Wilde buike-wassen', piept KleineMan nog stiller. Op de grond ligt een lege fles badschuim. Zijn schoenen, broek, T-shirt en handjes glimmen vervaarlijk. Hij ruikt ook bijzonder lekker.
Zonder één woord pel ik hem uit zijn vuile en op een bizarre manier bijzonder goed ingezeepte kleertjes en heis hem in verse kleren.
'KleineMan is proper!', kirt hij opgewekt als ik hem de badkamer uitwerk.

De lege fles badschuim belandt zeer onzacht in de vuilnisbak en mijn lip begint te bloeden. De klokt tikt niet meer. Hopeloos te laat ben ik sowieso al.