Handen omhoog! Iemand?
Het is nog steeds een beetje zomer. Dus draag ik nog mijn sandalen.
Een een T-shirt (in uiterste nood met lange mouwen)
Het is nog steeds een beetje zomer. Dus neem ik zeker geen pull mee.
Een jas is helemaal van het zotte.
Want het is nog steeds een beetje zomer. En eigenlijk heb ik het zo koud dat ik de verwarming wil aansteken, maar dat kan niet, want het is nog steeds een beetje zomer.

Mijn mama
Zijn oma
Een KleineVentevinger streelt haar altijd lachende fotogezicht.
‘Waar is mijn oma nu?’
‘Je oma woont in de wolken.’
‘Ik wil ook eens naar oma in de wolken.’
Alle opvoedkundig verantwoorde antwoorden blijven even in mijn keel steken. Eerst moeten de weggeslikte tranen erdoor.

Opruimen
Het moment dat er twee truien en een T-shirt op de grond ploffen wanneer ik de deur van mijn kleerkast opentrek, haal ik een vuilniszak boven. Oud, te klein, te groot, simpelweg niet mooi, het vliegt allemaal de zak in met bestemming: Kringwinkel'.
Het moment dat er twee wijnglazen in scherven uiteen spatten wanneer ik het inpakpapier ook nog in de dressoirkast wil proppen, sleep ik een bananendoos aan. Kapot, al jaren niet gebruikt, simpelweg lelijk, het belandt allemaal in de doos met bestemming: rommelmarkt.
Waarom kan ik dat dan niet op het moment dat mijn wijnkistenboekenkast op instorten staat. Dat er nergens nog een pocket tussen te proppen is. Dat er een wankele stapel aan het groeien is naast de slaapkamerdeur. Oud, kapot, al jaren niet gelezen, simpelweg niet mooi of ronduit lelijk. Waarom hou ik het allemaal bij?