Lolbroek
ik: waar zijn je schoenen, KleineMeid?
zij: *peutert wat ongeïnteresseerd in haar neus*
ik: Meis, waar zijn je schoenen. Daarnet stonden ze nog hier, bij de stoel.
zij: *kijkt even vragend rond en peutert verder*
ik: We moeten door en het regent, dus je kan niet zonder schoenen weg. Waar heb je ze gezet?
zij: weet niet.
ik: *begin de hele kamer door te zoeken*
10 minuten later
KleineVent: Wat doe je?
ik: Ik zoek zus haar schoenen, weet jij waar ze die verstopt heeft? (kan lichtelijk grommend geklonken hebben)
hij: Ja!
ik: *veer recht* Waar?
hij: als je iets zoekt, staat het altijd daar waar je nog niet gezocht hebt. *insert grote glimlach*
Les 1: Alles wat je zegt komt ooit terug.
Les 2: Laat je kinderen nooit alleen met schoenen, als je echt echt op tijd de deur uit moet. Geldt ook voor jassen, mutsen, handtassen en zeer zeker autosleutels.
Les 3: de bak vol Playmobile is een ideale schoenenschuilplaats.
maandag 26 december 2011
Secret Santa
Net toen de restanten van twee dagen kerst vieren onder in de koelkast geschoven werd, stond de postbode te blinken aan onze voordeur met een pakje in zijn armen: mijn Secret Santa.
Alhoewel, van dat bezittelijk voornaamwoord trokken mijn kinderen zich geen snars aan en bewezen dat je na de tweedaagse training 'cadeautjes openen' een pakje met daarin nog vier pakjes kan openscheuren onder de minuut.
Mijn buit, waarvoor heel erg veel dank Secret Santa aka Vrollie:
Een mooie tas in warme herfstkleuren.
Een ketting (volgens KleineMeid ook een armband) met een blauwe bloem.
Twee verwenpakketjes van Rituals
en een hoes met een leuke handleiding om zelf een notablok te maken, maar Vrollie... deze heeft ondertussen een andere bestemming gekregen. Mijn nieuwste beste vriend, de e-reader, past hier perfect in. Bij deze doop ik em dus om tot e-reader hoes. En dans ik ook voor het tweede jaar op rij een rondje rond de keukentafel. Het cadeautje was een schot in de roos.
Vrollie, bedankt voor het denk- en stikwerk.
Tess, ook jij bedankt voor dit leuke initiatief.
Net toen de restanten van twee dagen kerst vieren onder in de koelkast geschoven werd, stond de postbode te blinken aan onze voordeur met een pakje in zijn armen: mijn Secret Santa.
Alhoewel, van dat bezittelijk voornaamwoord trokken mijn kinderen zich geen snars aan en bewezen dat je na de tweedaagse training 'cadeautjes openen' een pakje met daarin nog vier pakjes kan openscheuren onder de minuut.
Mijn buit, waarvoor heel erg veel dank Secret Santa aka Vrollie:
Een mooie tas in warme herfstkleuren.Een ketting (volgens KleineMeid ook een armband) met een blauwe bloem.
Twee verwenpakketjes van Rituals
en een hoes met een leuke handleiding om zelf een notablok te maken, maar Vrollie... deze heeft ondertussen een andere bestemming gekregen. Mijn nieuwste beste vriend, de e-reader, past hier perfect in. Bij deze doop ik em dus om tot e-reader hoes. En dans ik ook voor het tweede jaar op rij een rondje rond de keukentafel. Het cadeautje was een schot in de roos.
Vrollie, bedankt voor het denk- en stikwerk.
Tess, ook jij bedankt voor dit leuke initiatief.
donderdag 22 december 2011
Net vakantie
Ik moet nog al wat afgezaagd hebben over dat met zijn allen boven wonen. Zo blijkt toch uit alle medelevende vragen 'En gaat het een beetje, dat boven wonen.' Maar als ik een andere vergelijking trek, valt het allemaal goed mee. Want opeens bedacht ik me dat dit deel van ons verbouw-avontuur heel veel weg heeft van onze zomervakanties, alleen een beetje beter.
In de zomer stouwen we namelijk vrijwillig de helft van ons huishouden in een auto om 1000 km verder in een tentje te gaan zitten. Deze keer moesten we enkel twee trappen naar omhoog.
De tent waar vier bedden kunnen staan, een tafel en er nog net voldoende ruimte is om er twee stoelen bij te duwen, vinden we ruim. Nu leven we in vier kamer die elk op zich groter zijn dan de desbetreffende tent.
In de zomer koken we op een gamel gasstelletje. Nu hebben we een elektrisch vuurtje en microgolf ter beschikking.
In de zomer loop ik minstens 300 m per keer dat er een toilet nodig is of een afwasbak. Nu slechts twee trappen.
En met een beetje verbeelding hebben alle verbouw-nadelen net ook die zomerse charmante kant, met een beetje veel verbeelding:
zand dat kraakt onder je voeten *check*
geen vaste telefoonlijn meer *check*
geen of een wiebelige internetverbinding *check*
En zo hebben we minstens nog 8 weken verbouw-vakantie.
Ik moet nog al wat afgezaagd hebben over dat met zijn allen boven wonen. Zo blijkt toch uit alle medelevende vragen 'En gaat het een beetje, dat boven wonen.' Maar als ik een andere vergelijking trek, valt het allemaal goed mee. Want opeens bedacht ik me dat dit deel van ons verbouw-avontuur heel veel weg heeft van onze zomervakanties, alleen een beetje beter.
In de zomer stouwen we namelijk vrijwillig de helft van ons huishouden in een auto om 1000 km verder in een tentje te gaan zitten. Deze keer moesten we enkel twee trappen naar omhoog.
De tent waar vier bedden kunnen staan, een tafel en er nog net voldoende ruimte is om er twee stoelen bij te duwen, vinden we ruim. Nu leven we in vier kamer die elk op zich groter zijn dan de desbetreffende tent.
In de zomer koken we op een gamel gasstelletje. Nu hebben we een elektrisch vuurtje en microgolf ter beschikking.
In de zomer loop ik minstens 300 m per keer dat er een toilet nodig is of een afwasbak. Nu slechts twee trappen.
En met een beetje verbeelding hebben alle verbouw-nadelen net ook die zomerse charmante kant, met een beetje veel verbeelding:
zand dat kraakt onder je voeten *check*
geen vaste telefoonlijn meer *check*
geen of een wiebelige internetverbinding *check*
En zo hebben we minstens nog 8 weken verbouw-vakantie.
Abonneren op:
Posts (Atom)