Aah, daar gaat het dus om
En opeens gingen mijn voeten met mij op de loop. Ja, lees dit nog maar eens opnieuw: opeens gingen mijn voeten met mij op de loop.
Meestal is het andersom. Tenminste als ik Evy in mijn oren plug om in twintig minuten de kleur purperblauw te bekomen. Dan hijg en puf ik en tel ik gepijnigd tot 180 om zo het einde van de derde minuut lopen te halen. Want zelfs purperblauw ben ik blij dat ik AL drie minuten kan lopen zonder steendood neer te vallen op de kasseien waarover ik strompel.
Maar de laatste keer dus niet. Terwijl Evy in mijn oren toeterde hoe goed ik wel niet bezig was en dat dit toch veel vlotter ging dan ik gedacht had, niet? Wel toen keek ik naar beneden en mijn voeten die liepen. Die liepen zelfs vrij hard. En het voelde goed. Ik voelde me niet purperblauw. Ik voelde me zongebruind roze en ontspannen. En toen Evy riep dat ik flink was geweest en weer mocht wandelen, jogde ik vrolijk verder.
zaterdag 15 augustus 2009
Wakker worden
Het was niet vroeg, maar het was laat. Het niet zo vroeg, deze morgen voelde aan als halverwege de nacht.
En dan betrap je jezelf - na een gehuilde 'mama, mama' met in canon een woest 'ik heb honger'-protest die je vrij effectief vanonder het dekbed jaagden - met je neus boven een net geopend pak koffie.
Voor vijf volle minuten.
Het was niet vroeg, maar het was laat. Het niet zo vroeg, deze morgen voelde aan als halverwege de nacht.
En dan betrap je jezelf - na een gehuilde 'mama, mama' met in canon een woest 'ik heb honger'-protest die je vrij effectief vanonder het dekbed jaagden - met je neus boven een net geopend pak koffie.
Voor vijf volle minuten.
donderdag 13 augustus 2009
maandag 10 augustus 2009
Verwarring
Als zijn zus een kleedje draagt, wil hij ook een rokje.
Draag ik een ketting, wil hij er ook een.
Later krijgt hij borstjes, beweert ie zelf en van mijn parfum is ie niet weg te slaan.
Ik hield het op 'kleuters imiteren graag'
Na de derde 'Wat een prachtige dochters heb je daar', moet ik misschien zijn lange blonde krullen weer wat kortwieken.
Als zijn zus een kleedje draagt, wil hij ook een rokje.
Draag ik een ketting, wil hij er ook een.
Later krijgt hij borstjes, beweert ie zelf en van mijn parfum is ie niet weg te slaan.
Ik hield het op 'kleuters imiteren graag'
Na de derde 'Wat een prachtige dochters heb je daar', moet ik misschien zijn lange blonde krullen weer wat kortwieken.
zondag 9 augustus 2009
Zie ze gaan
De kleinste is nu ongeveer even lang uit mijn buik als ze er in gezeten heeft. Maar die buik zelf heeft dat nog niet door. Die hangt en papt nog alsof ze elk moment een nieuwe eilandbewoner verwacht. Om die illusie de wereld uit te helpen, diepte ik Evy en haar StartToRun weer op uit de diepten van Liefs Ipod.
'Lijf, zeg maar dag tegen deze papbuik', mompelde ik en sprinte gezwind de straat uit met Evy's eerste les in mijn oren.
'Kruimel, zeg maar dag tegen het levenslicht', mompelde mijn lijf terug toen ik op het eind van les 1 sterretjes zag en de kamer voelbaar transformeerde in een paardjesmolen.
Les twee pakten we samen aan in een gezapiger tempo. Mijn lijf vond het oké en de sterretjes bleven uit.
Alleen, die ene wandelaar die me bijna inhaalde.
'Zie ze gaan, zo traag.'
Ik heb afgesproken met mijn lijf dat we onze oren toestopten na de eerste drie woorden. En er voor de lol een uitroepingsteken achter plaatsen.
De kleinste is nu ongeveer even lang uit mijn buik als ze er in gezeten heeft. Maar die buik zelf heeft dat nog niet door. Die hangt en papt nog alsof ze elk moment een nieuwe eilandbewoner verwacht. Om die illusie de wereld uit te helpen, diepte ik Evy en haar StartToRun weer op uit de diepten van Liefs Ipod.
'Lijf, zeg maar dag tegen deze papbuik', mompelde ik en sprinte gezwind de straat uit met Evy's eerste les in mijn oren.
'Kruimel, zeg maar dag tegen het levenslicht', mompelde mijn lijf terug toen ik op het eind van les 1 sterretjes zag en de kamer voelbaar transformeerde in een paardjesmolen.
Les twee pakten we samen aan in een gezapiger tempo. Mijn lijf vond het oké en de sterretjes bleven uit.
Alleen, die ene wandelaar die me bijna inhaalde.
'Zie ze gaan, zo traag.'
Ik heb afgesproken met mijn lijf dat we onze oren toestopten na de eerste drie woorden. En er voor de lol een uitroepingsteken achter plaatsen.
Abonneren op:
Posts (Atom)