Heb ik al verteld over MijnMakker?
Een kleine stoere kerel die nog net niet tot aan mijn knie komt. De wereld inkijkt met hemelsblauwe ogen en ondanks zijn bijzonder geringe woordenschat over een onvoorstelbare aaibaarheidsfactor beschikt.
Heb ik al verteld over hoe hij mijn hart veroverde. Nog voor hij er was. Nog voor ik wist wie hij was. Simpelweg omdat ik zijn meter mag zijn.
En heb ik al verteld hoe hij zijn eigen kamertje heeft in mijn hart. Compleet met knuffels die even aaibaar zijn als hijzelf, vol met avonturen om in rond te kruipen en koekjes om in alle stilte te eten.
En dat hij zal groeien, MijnMakker. Groter dan ik.
En dat ik benieuwd ben welke kerel er zal opbloeien uit het bolletje Makker dat ik zo graag knuffel. Heb ik al verteld over zijn glimlach die zijn gezichtje in twee deelt.
En hoe hij vaak van mijn schoot richting zijn mama kruipt.
En dat dat niet erg is. Want hij is klein genoeg om hem tijdens zijn ontsnappingspoging op te vissen en een zoen op zijn pluizenbol te planten.
Had ik al verteld over MijnMakker, die niet van mij is en toch weer wel?
maandag 26 oktober 2009
In tijden van eindredactie
Ik heb een hekel aan gecentreerde teksten. Aan een allegaartje van vet, onderlijnd cursief én in een kleurtje. Ik heb een hekel aan WordArt, aan uitgelijnde teksten en lettergrootte punt 14.
Maar vooral en bovenal heb ik een hartgrondige en gloeiende hekel aan Comic Sans MS.
Zo, dat lucht op
Ik heb een hekel aan gecentreerde teksten. Aan een allegaartje van vet, onderlijnd cursief én in een kleurtje. Ik heb een hekel aan WordArt, aan uitgelijnde teksten en lettergrootte punt 14.
Maar vooral en bovenal heb ik een hartgrondige en gloeiende hekel aan Comic Sans MS.
Zo, dat lucht op
Juffrouw op het gemak, maar altijd rechtdoor
Ze heeft besloten dat het nu toch wel tijd is om te kruipen. Na enkele maanden van stof happen dicht tegen de grond, heeft ze de handleiding van haar handen en knieën doorgrond.
En net zoals met alles in haar leventje (jaja, geboorte inbegrepen) kan het ook nu niet snel genoeg gaan.
Kruipen, rechttrekken en schuifelen, ze doet het in één adem.
En ik, ik hou mijn adem in.
Ze heeft besloten dat het nu toch wel tijd is om te kruipen. Na enkele maanden van stof happen dicht tegen de grond, heeft ze de handleiding van haar handen en knieën doorgrond.
En net zoals met alles in haar leventje (jaja, geboorte inbegrepen) kan het ook nu niet snel genoeg gaan.
Kruipen, rechttrekken en schuifelen, ze doet het in één adem.
En ik, ik hou mijn adem in.
dinsdag 20 oktober 2009
Ik wil graag de juf bedanken die mij leerde schrijven...Ik zag em al verschillende keren voorbijkomen op sites waar ik rondneus om inspiratie (en vooral durf) op te doen voor een zeer basis naaiprojectje. De 'Honest Scrap Award. Oorspronkelijk een 'scrap'-award die zijn weg vond naar bloggers die handig zijn met naald en draad is uiteindelijk hier beland. Bij iemand die nog net letters op een rij kan zetten. Dank je Prutsen, Jessie en Luna...
Nu nog 10 dingen over mezelf vertellen. 10 dingen die jullie geacht zijn nog niet te weten.
1. Ik ben zelf een winterjas aan het naaien. En ben zelfs van plan om die te dragen.
2. Ik ben beginnen bloggen door Webkim.
3. Vroeger at ik bij wijze van knabbel een potje augurken in één keer leeg.
4. Als ik een liedje graag hoor, draai ik het zodanig vaak dat iedereen in mijn omgeving het beu is. Behalve ik. Ik draai het nog eens.
5. Ik was 8 toen ik voor de klas vertelde dat ik iets met schrijven wou doen. En kijk, dat doe ik nu ook - min of meer.
6. Als het helemaal aan mij gelegen had, heette Jasper Nils. Ja, naar die jongen met zijn hamster Kruimel.
7. Belangrijke periodes uit mijn leven, herinner ik me aan de hand van geuren.
8. Ik carpool en dat is super. Maar de dagen dat er niet wordt samen gereden geniet ik er driedubbel van om de radio onverantwoord luid te zetten.
9. Mijn auto is een rijdende vuilnisbak, althans volgens mijn Lief.
10. Ik word heel erg binnenkort tante.
En nu nog doorgeven aan mensen die elk op hun eigen manier handig zijn met letters:
Tijdtussendoor
KleineClarisse&Co
Kerygma
Lade
'Mag ik even een balpen lenen?' vraagt hij en voor ik iets kan zeggen trekt hij de lade open.
Niet zomaar een lade van mijn bureau. Maar DE lade. Die lade waar ik alles bewaar dat niet echt met het werk te maken heeft, maar des te meer met 'wat ik naast mijn computer en bureaugerei nodig heb om te functioneren'.
U weet wel. Een aangebroken rol koekjes, een halfvolle zak snoep. Oude foto's die plaats moesten ruimen voor de nieuwkomer in het fotolijstje. Grappige briefjes die een ex-collega voor me achterliet. Om vooral nog maar te zwijgen over die items die je alleen in het toiletkastje van een vrouw zal aantreffen. Kortom alles waar je jouw coördinator liever niet met zijn neus ziet boven hangen.
'Ik kijk wel even bij je collega', mompelt hij en beent het bureau uit. Voor ik de lade sluit, prop ik dan maar zachtjes vloekend een snoepje in mijn mond.
'Mag ik even een balpen lenen?' vraagt hij en voor ik iets kan zeggen trekt hij de lade open.
Niet zomaar een lade van mijn bureau. Maar DE lade. Die lade waar ik alles bewaar dat niet echt met het werk te maken heeft, maar des te meer met 'wat ik naast mijn computer en bureaugerei nodig heb om te functioneren'.
U weet wel. Een aangebroken rol koekjes, een halfvolle zak snoep. Oude foto's die plaats moesten ruimen voor de nieuwkomer in het fotolijstje. Grappige briefjes die een ex-collega voor me achterliet. Om vooral nog maar te zwijgen over die items die je alleen in het toiletkastje van een vrouw zal aantreffen. Kortom alles waar je jouw coördinator liever niet met zijn neus ziet boven hangen.
'Ik kijk wel even bij je collega', mompelt hij en beent het bureau uit. Voor ik de lade sluit, prop ik dan maar zachtjes vloekend een snoepje in mijn mond.
Abonneren op:
Posts (Atom)