maandag 31 december 2012

Daaa-hag 2012

Je was boeiend, soms ook vermoeiend, zo tsjokvol verbouwingen die enkele hobbels meer namen dan verwacht.

Dag 2013

Laten we er een fijn jaar van maken.

woensdag 26 december 2012

Donkere, stille dagen

De eerste dagen waar het leven zich voornamelijk afspeelt aan tafel en tussen pakpapier zijn voorbij. We hebben al bubbels getoost, gepraat en gelachen.
Straks doen we het nog eens. Maar voor nu hullen we ons even in de schaduw van de donkere, stille dagen tussen kerst en nieuw. Ik hoop op wat rust, frisse lucht en simpelweg samen zijn.

dinsdag 25 december 2012

Secret Santa

Alsof de postbode het rook. Net op het moment dat deze pakjes eindelijk hun weg vonden naar het postkantoor ...

 
... werd een vrolijke en dikke enveloppe in mijn eigen brievenbus geduwd. In tijden dat ouders en schoonouders je te oud achten voor een cadeautje, dat je kinderen alleen maar hopen dat alle pakjes onder de boom hun naam dragen is het fijn om postgewijs iets moois in je bus te vinden.
 
Mijn Secret Santa had zich goed ingelezen en mijn moodboard minitieus onder de loep genomen.
 



Een notaboekje met verrassingen in. Mooie spreuken, mooie foto's en enkele chocoladerecepten en heel wat post-its met inspiratie en tips voor verwenmomenten. Een Secret Santa Mix met muziek waar vrij veel van mijn eigen favorieten op staan en een paar oorbellen. Dat allemaal begeleid door een lieve brief.

Dankje Secret Santa Pebblyn. En zoals altijd ook dankje, Tess voor een -wat mij betreft - opnieuw geweldige editie.

vrijdag 21 december 2012

Heel in het begin zat ze elke dag in mijn hoofd. Pal in het zicht en sneed haar er-niet-zijn niet alleen maar door mijn hart, maar ook door mijn adem en denken. Langzaam kon ik plaats maken en haar een plek geven. Ergens waar ze altijd is, maar die net iets minder de adem beneemt. 

Maar soms, en meestal op het de meest onverwachte momenten, is er iets waardoor ze weer pal in het zicht staat. Bij Roos lees ik dit:

Het leven is wat altijd geweest is
de draad is niet gebroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet meer ziet?
Neen, jij bent niet ver,
juist aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed.


Augustine

Ik snijd me eraan zoals je je duim ophaalt aan papier. Met tranen in mijn ogen glimlach ik. Alleen een prachtig mens kan zo gemist worden.

maandag 17 december 2012

Geluk met eieren, bloem en suiker

Zondagmorgen 8.30 u. Nog in pyjama en met haar dat alle kanten oppiekt weeg ik bloem en steek de oven aan. Aan de andere kant van het eiland piepen twee paar ogen net boven het werkblad uit. Klaar om elk op zijn beurt suiker, boter en bloem dooreen te spatelen.

Zondagmorgen 9 u. Ik rol samen met twee paar kinderhandjes deeg tot koekjesbolletjes. Ze glimmen van handen tot ellebogen door het smeuige deeg. KleineMeid verdeelt de buit eerlijk. Een bolletje voor de bakplaat, één voor haar. Wanneer alles in de oven staat laat ik twee kinderen ten (bad)water en hoor hoe daar verder koekjes gebakken worden van badschuim en schijfjes water.

Zondagmorgen 10 u. Het bord met de koekjes die nog even stonden af te koelen is leeg.
'Neen, neen, neen', schudt KleineMeid haar hoofd. 'Ik heb geen koekjes gegeten.' Terwijl ze hoofdschuddend haar onschuld staande houdt vliegen de koekkruimels die op haar wangen plakten in het rond.

Zondagmorgen 10.10 u. Ik weeg bloem en steek de oven opnieuw aan. Aan de andere kant van het eiland piepen twee paar ogen net boven het werkblad uit. Het suiker, boter en bloem spatelen nog lang niet moe.

Neen, mij straf je niet als ik in de weer mag zijn met boter, bloem en suiker.