Omdat het weer een tijdje geleden is: donderdag-vraagdag

Mijn werk voelt soms niet als werk. Zoals vorige week: mijn bureau heb ik niet gezien. Alle hoekjes van een dorpszaaltje in een uithoek-gemeente dan weer wel. Tussen de cateringshiften en de berg adminstratie mocht ik elke morgen mee dansen. Een workshop met als enig doel: wakker worden.
Een uur dansen, springen en wiegen op fijne muziek. Om op het einde fuifgewijs en alle hopelijk-kijkt-er-niemand-mij-vrees vergeten te springen op dit:

Dan mag de tijd van mij stil blijven staan. En bij u?

Windhoos

Als een windhoos waai je door de dag. Met een gier en een zwiep gooi je jezelf uit bed.
Je blaast soms luid en scherp - zo erg dat onze oren mee suizen. Andere keren rommel je op de achtergrond. Je wurmt je door de kleinste kieren en laat een spoor speelgoed in je kielzog achter.
Je waait en zwiept over de zetels, op de kasten. Je flappert nadrukkelijk aan onze kleren. In ons haar.

Je staat niet stil. Je gaat nooit liggen en kan niet luwen.

Alleen wanneer je slaapt, is alle beweging uit je. Ben je zacht en warm.
En zelfs dan nog, blijft er een handje flapperen. Als die tak die altijd tegen het raam tikt.

Blinde Boekenruil

Liesetje vraagt het zo vriendelijk. Doen we nog een keer van blinde boekenruil?
Wat denkt u? Ik heb alvast een stapel uit mijn boekenkast gepeuterd.

Ongetwijfeld heb jij in je boekenkast ook enkele dubbele exemplaren staan of graag-gelezen, maar-éénmaal-is-genoeg-exemplaren en dit-is-bij-nader-inzien-echt-niets-voor-mij-exemplaren. In dat geval kunnen we elkaar een groot plezier doen.

Het principe is simpel. Jij stuurt een boek op naar iemand die zich opgeeft voor deze ruil en ontvang zelf een boek van nog een andere ruiler.
Wat moet je doen?

1. Stuur een mailtje naar kruimeltjes@gmail.com met je e-mailadres.
2. Je krijgt in je inbox een uitnodiging om een lootje in te vullen met je adres.
3. Eenmaal alle lootjes ingevuld, trek je een lootje met een ander adres.
3. Kies een boek uit, verpak het en leg zijn lot in de handen van De Post.
4. Ga voor je brievenbus liggen en wacht op de *plof*
5. Je aanmelden kan tot zondag 29 augustus.

Heimwee

De vakantie is voorbij. Voor mij althans. Er zijn geen extra vrije dagen meer in het vooruitzicht. De deadlines zwaaien al van om de hoek en KleineVent hing net met hoopvolle ogen zijn boekentas aan zijn stoel.

Wat wil ik graag vier weken van REW doen. Toen nog aan het begin van een fantastische vakantie. David Gray zong de longen uit zijn lijf. Ik was nog maar heel even 31. Alles was nog mogelijk. De dagen strekten zich nog voor me uit. En samen met de liefste vriendin die een mens zich kon wensen luisterde ik naar dit. Zo klonk puur genieten voor mij toen. Zo klinkt heimwee voor mij vandaag.

5

Verstrooid staarde het oude mannetje me aan toen ik mijn fiets vastklikte aan het fietsrek. Ik sjorde wat aan de pijpen van mijn korte broek, maar een short heet niets voor niets een short. Met een diepe ademteug en een klik voor de muziek in mijn oren jogde ik de andere kant op.
Ik jogde langs kersverse mama's en papa's, geoefende lopers, rode lopers, bankzitters, picknickende gezinnen, honden, mensen die die honden beter aan de lijn zouden houden. Ik knikte naar lopers die vriendelijk hun hand op staken. Ik werd bijna omver gelopen door veel betere lopers die niet genoeg hadden aan een pad van twee meter breed.
Ik schakelde mijn shuffle op repeat en draafde verder op iets veel te luid en veel te hard van Daft Punk.
Knalrood en wat duizelig tikte ik het verkeersbord bij mijn fiets aan. Mijn finish voor mijn eerste halfuur lopen en meteen ook mijn eerste 5. Het oude mannetje zat er nog steeds. Zijn blik gleed van mijn bezwete hoofd naar mijn benen die nog wat wiebelig aanvoelden. Laat die short maar een short zijn. De eerste 5 km stond op mijn palmares. Alle getuigen waren goed, zelfs dat verstrooide mannetje dat alleen maar naar mijn benen keek.