Ik ben feeeel jaar
Deze nacht overwoog ik om KleineVent in een bonsaï-potje te planten. En KleineMeid meteen ook, terwijl ik toch bezig was. Want, KleineVent die is nog maar gisteren geboren en KleineMeid drie seconden geleden, wat mij betreft. Dat groeien mocht wat trager gaan.
Deze morgen meet ik KleineVent af op mezelf. Net tot aan mijn heup reikt hij. Hij telt minitieus op zijn vingers af hoe oud hij nu is en stuitert de rest van de morgen rond met zijn hand in een vreemd gewrongen klauwtje. 'Ik ben feeel jaar.' Ik geef mijn hart een schop en lach.
Hij is feeel (Jappers voor drie, nvdr).
Dat is groot genoeg.
Maar ook klein genoeg.
En ik hoop dat ik ooit leer om hem bij te benen in groeien. Want op dat vlak is hij me steeds te snel af.

3 min één dag
‘Mag ik mijn moederlijk veto stellen?’, probeer ik wanneer Lief enthousiast vertelt over het cadeau dat hij op het oog heeft voor KleineVent.
‘Waarom? Een cricketspel is toch leuk?’
Ik denk: houten hamertjes, houten ballen, ijzeren poortjes met scherpe ijzeren punten.
Ik denk: een KleineVent die alle kanten opvliegt, woest met zijn houten hamertje maaiend.
Ik denk ook: een KleineMeid die wat op en neer rolt op haar dekentje in de tuin.
Ik denk…. Neen, dat probeer ik zelfs niet te denken.
‘Mijn broer en ik hadden vroeger ook zo eentje’
‘Zie je wel’, juicht Lief enthousiast.
‘Wat ik me nog herinner zijn drie pogingen tot doodslag, waarvan eentje bijna zeer effectief.’
Maar Lief, die luistert al niet meer. Ik weet het zeker. In gedachten heeft hij al een parcoursje uitgestippeld doorheen de tuin.
Als u mij deze zomer zoekt. Ik zit in de tuin en ontwijk zwiepende hamertjes en suizende ballen. Met dank aan mijn Lief.

En oenoemdegij manneke?
KleineVent noemt zichzelf Japper. Welke vader en moeder verzinnen het ook om een kleine vent een naam te geven met een 's' en een 'p' knal achter elkaar. Dat is moeilijk. Dus is het Japper. Zelfs nu de 's' en de 'p' al vlot over de tong rollen blijft het Japper.
Nog maar eens opvoeden dus.
'Zeg eens Jas'
'Jas'
'En nu per'
'Per'
'Jas Per'
'Japper'
'Neen, Jasssssper'
'Jappppp perrrrr'
'Neen, Jas. Kijk wat is dit hier'
* educatief ingestelde vader neemt zoons jasje tussen duim en wijsvinger*
'Mijn trui'

Wat ik me afvraag terwijl ik een tractor voorbij zoef die het gras in de berm kortmaait.
Zou die man ook nog steeds genietend de versgemaaid-gras-geur opsnuiven? Of is dat net als die keer dat ik vakantiejobgewijs een maand lang de snoepvakken moest aanvullen. En een jaar lang bijna ging lopen als ik nog maar een kersje of een draculatand zag?

Zand & Water
Het zit in die ene zandkorrel op zijn wang net onder zijn oog. Of neen, in die ene waterdruppel aan zijn oor. Neen, het zit zeker de zon die in zijn ogen glanst. Of wacht, volgens mij ligt het aan zijn witte tanden die ik van ver zie schitteren.
Terwijl de kleinste op mijn buik slaapt kijk ik hoe de grootste en de nog grotere samen een modderkasteel bouwen. Zo van hier nog een schep en daar nog eens goed aanstampen. Om dan als een ware held bovenop het bouwsel te staan. Handen hoog, glimlach breed. Een 'Kijk mama, Kijk!' en plons. En even is er geen grootste meer. Alleen een nog grotere die een proestend ventje uit het zoute water opvist.
Het zit in die ene zandkorrel, zeg ik je. Of neen, toch nog meer in de waterdruppels die glinsteren op hun joelende lijven.