maandag 2 augustus 2010

Vakantie

met een perzikdief en een nijlpaardnapper.
Wie denkt er dan nog aan schrijven?






donderdag 15 juli 2010

Voorpret

Het begint met het afprinten van 'We gaan op reis en vergeten niet...' en vanaf dan wordt het alleen maar leuker. Niet dat ik nu zo hou van koffers pakken en lang vergeten spullen opgraven. Maar elk item dat ik in de daarvoor bestemde curverbak mik, is een stapje dichter naar het weg-zijn.
En zo stapelde ik met een voor lief onverstaanbaar genoegen drie boeken op elkaar. Stranddieven (J. Harris), Millenium III (S. Larsson) en Tegenspel (F. Zwigtman) zijn mijn reizen mee op reis.

woensdag 14 juli 2010

Zomer-zoen
Recht uit het plonsbad ploffen ze neer aan tafel. Met druppende tenen en strengen nat haar geplakt tegen wangen en oren. Het geeft niet dat er al eens met rijst gestrooid wordt. De vogels klaren de klus die mijn borstel anders moet doen. Een perzik kan vandaag alleen al smekkend verorberd worden. Met sap dat langs een kinnetje drupt en vruchtvlees dat in het haar hangt.
Een heel kleuterhuishouden wordt buiten geparkeerd. Ik leer soep koken met zand en lavendel. Tot we onder de pimpelpaarse spikkels zitten.
We mogen, neen we moeten plakken. Ruiken naar gras, water en zand. Fonkelen in ons vel als de druppels die na de dagelijkse sproeironde op de bladeren van de passiflora blijven hangen.

dinsdag 13 juli 2010

Zij die het snappen

Er zijn er die het snappen. Die weten wat het is: geen lees-toevlucht hebben. Geen boek in de schoudertas of op het nachtkastje. Geen wijsvinger die een woord markeert om niet te vergeten waar je bleef hangen.
Niet dat ik geen boeken heb. (Ja lach maar, jullie daar die mijn gang kennen)
Niet dat ik geen ongelezen boeken heb. (Ja lach maar harder, al wie mij ooit al uit een boek moest wegrukken)
Mijn collega snapt het.
'Het is net alsof je in een restaurant zit, maar niets van wat op de kaart staat vind je lekker'
Ik knik en samen sommen we titels op als ware het recepten om de honger wakker te maken.

Toch fijn, zo'n afwijking.

maandag 12 juli 2010

Ik werd 31.

Om 0:00 werd ik ’s morgens al brullend gefeliciteerd door een malcontente dochter.
24 uur later stond ik om 0:00 te luisteren naar David Gray. En beeldde me al dansend in dat ie alleen voor mij zong.

Op een verjaardag mag dat.