En oenoemdegij manneke?
KleineVent noemt zichzelf Japper. Welke vader en moeder verzinnen het ook om een kleine vent een naam te geven met een 's' en een 'p' knal achter elkaar. Dat is moeilijk. Dus is het Japper. Zelfs nu de 's' en de 'p' al vlot over de tong rollen blijft het Japper.
Nog maar eens opvoeden dus.
'Zeg eens Jas'
'Jas'
'En nu per'
'Per'
'Jas Per'
'Japper'
'Neen, Jasssssper'
'Jappppp perrrrr'
'Neen, Jas. Kijk wat is dit hier'
* educatief ingestelde vader neemt zoons jasje tussen duim en wijsvinger*
'Mijn trui'

Wat ik me afvraag terwijl ik een tractor voorbij zoef die het gras in de berm kortmaait.
Zou die man ook nog steeds genietend de versgemaaid-gras-geur opsnuiven? Of is dat net als die keer dat ik vakantiejobgewijs een maand lang de snoepvakken moest aanvullen. En een jaar lang bijna ging lopen als ik nog maar een kersje of een draculatand zag?

Zand & Water
Het zit in die ene zandkorrel op zijn wang net onder zijn oog. Of neen, in die ene waterdruppel aan zijn oor. Neen, het zit zeker de zon die in zijn ogen glanst. Of wacht, volgens mij ligt het aan zijn witte tanden die ik van ver zie schitteren.
Terwijl de kleinste op mijn buik slaapt kijk ik hoe de grootste en de nog grotere samen een modderkasteel bouwen. Zo van hier nog een schep en daar nog eens goed aanstampen. Om dan als een ware held bovenop het bouwsel te staan. Handen hoog, glimlach breed. Een 'Kijk mama, Kijk!' en plons. En even is er geen grootste meer. Alleen een nog grotere die een proestend ventje uit het zoute water opvist.
Het zit in die ene zandkorrel, zeg ik je. Of neen, toch nog meer in de waterdruppels die glinsteren op hun joelende lijven.