Kerst-vibes
Dit doet iets raars met mij:
Instant wil ik glitters op mijn bureau rondstrooien, in de kerstpunch staan roeren en cadeautjes in blinkende verpakking onder de kerstboom schikken. Ik krijg visioenen van wit besneeuwde gazons, gluhwein en kerststronken. Ik zie een kerstcaravaan cocacola-gewijs aan ons raam voorbijtrekken en heb wat heimwee naar de dagen dat ik geloofde in de kerstman. Ik wil honderden kaarsjes aansteken en dos mijn kinderen nog net niet uit in rood en groen.
Laat ik het liedje maar een paar dagen niet meer beluisteren.
donderdag 10 december 2009
dinsdag 8 december 2009
Ik beloof het je
Allerliefste kleinste van me,
Op een morgen wanneer je pakweg zeventien bent en de avond voordien goed de bloemetjes buitenzette zal ik een onbedwingbare nood voelen om te stofzuigen. Ik zeg het je nu al. Rond een uur of zeven moet en zal het stof vanonder jouw bed gezogen worden. Is je dekbed toe aan een rondje in de wasmachine en moet dat gordijn grondig gelucht worden.
En als je me kreunend vanonder je deken naar minder aangename oorden verwenst, dan zal ik je vertellen over die ene memorabele nacht. Die nacht dat je de longen uit je lijf krijste, boos en rood. En hoe ik de trappen opstormde in de verwachting dat er minstens drie man jou folterde. En hoe je plotsklaps ophield met brullen toen ik me over je bedje boog, met een schalkse glimlach en uitgestrekte handjes. Maar het weer op een brullen zette zodra ik uit zicht verdween. En dat voor twee uur lang.
We zullen herinneringen ophalen, lieve meid, op die morgen binnen een vijftiental jaar. Hoe je ook kreunt, zucht en mort. En dan zal ik heel even denken: zo weet je ook hoe het voelt.
Alle liefs,
Je mama
Allerliefste kleinste van me,
Op een morgen wanneer je pakweg zeventien bent en de avond voordien goed de bloemetjes buitenzette zal ik een onbedwingbare nood voelen om te stofzuigen. Ik zeg het je nu al. Rond een uur of zeven moet en zal het stof vanonder jouw bed gezogen worden. Is je dekbed toe aan een rondje in de wasmachine en moet dat gordijn grondig gelucht worden.
En als je me kreunend vanonder je deken naar minder aangename oorden verwenst, dan zal ik je vertellen over die ene memorabele nacht. Die nacht dat je de longen uit je lijf krijste, boos en rood. En hoe ik de trappen opstormde in de verwachting dat er minstens drie man jou folterde. En hoe je plotsklaps ophield met brullen toen ik me over je bedje boog, met een schalkse glimlach en uitgestrekte handjes. Maar het weer op een brullen zette zodra ik uit zicht verdween. En dat voor twee uur lang.
We zullen herinneringen ophalen, lieve meid, op die morgen binnen een vijftiental jaar. Hoe je ook kreunt, zucht en mort. En dan zal ik heel even denken: zo weet je ook hoe het voelt.
Alle liefs,
Je mama
maandag 7 december 2009
SintEnPiet
Zijn voeten pletsen koud op de tegelvloer. Met grote ogen speurde hij de woonkamer af. Op het tapijt, de zetel. Niet bij de kachel. Nog sneller roffelden ze naar de keuken. Lichtknopje aanknippen om tegen de muur van verbazing aan te lopen.
Dit was het eerste jaar dat hij kalenderhokjes kleurde. Aftelde en vol verlangen zong. En de opluchting droop van zijn gezichtje bij het zien van een keukentafel met cadeautjes.
SintEnPiet, bedankt voor dit weekend met mijn KleineVent & Meid. Voor die vent die een hele Duplostad bouwde bevolkt met poppetjes die uiterst amusante gesprekken voeren. En voor de kleinste die alle letterkoekjes verzamelde die ze te pakken kon krijgen en stiller dan stil haar wangen volstopte.
Meer had ik niet kunnen vragen toen ik ook stiekem mijn schoen zette.
Zijn voeten pletsen koud op de tegelvloer. Met grote ogen speurde hij de woonkamer af. Op het tapijt, de zetel. Niet bij de kachel. Nog sneller roffelden ze naar de keuken. Lichtknopje aanknippen om tegen de muur van verbazing aan te lopen.
Dit was het eerste jaar dat hij kalenderhokjes kleurde. Aftelde en vol verlangen zong. En de opluchting droop van zijn gezichtje bij het zien van een keukentafel met cadeautjes.
SintEnPiet, bedankt voor dit weekend met mijn KleineVent & Meid. Voor die vent die een hele Duplostad bouwde bevolkt met poppetjes die uiterst amusante gesprekken voeren. En voor de kleinste die alle letterkoekjes verzamelde die ze te pakken kon krijgen en stiller dan stil haar wangen volstopte.
Meer had ik niet kunnen vragen toen ik ook stiekem mijn schoen zette.
dinsdag 1 december 2009
Uitslaapdagen
Het was mijn uitslaapdag, (Ja, wij hebben uitslaapdagen. Met twee kinderen die houden van het holst van de nacht en het krieken van de morgen is slaap een schaars goed. En dan verdeel je dat netjes en eerlijk. Met de lat ernaast als het moet.), maar het slapen zelf lukte me niet meer. En uit een donker hoekje uit mijn geheugen kwam een herinnering aanvliegen. Eentje met zondagmorgens in de hoofdrol, koffie op het nachttafeltje, nog diep onder de deken verdiept in mijn boek.
Laten we dat doen!
Of niet, vond Lief die verbouwereerd keek naar mijn wakkere ogen, nachtlampje en alertheid: Dat kan je ook beneden doen! Wat hij niet zei: en ondertussen op onze twee letten, terwijl ik terug in bed kruip.
Neen, ik denk dat ik nog wat ga slapen, mompel ik. Boek op de grond, lampje uit, neus onder de deken. Tot ie vier stappen weg is. Want stiekem lezen, is nog net dat beetje leuker
Het was mijn uitslaapdag, (Ja, wij hebben uitslaapdagen. Met twee kinderen die houden van het holst van de nacht en het krieken van de morgen is slaap een schaars goed. En dan verdeel je dat netjes en eerlijk. Met de lat ernaast als het moet.), maar het slapen zelf lukte me niet meer. En uit een donker hoekje uit mijn geheugen kwam een herinnering aanvliegen. Eentje met zondagmorgens in de hoofdrol, koffie op het nachttafeltje, nog diep onder de deken verdiept in mijn boek.
Laten we dat doen!
Of niet, vond Lief die verbouwereerd keek naar mijn wakkere ogen, nachtlampje en alertheid: Dat kan je ook beneden doen! Wat hij niet zei: en ondertussen op onze twee letten, terwijl ik terug in bed kruip.
Neen, ik denk dat ik nog wat ga slapen, mompel ik. Boek op de grond, lampje uit, neus onder de deken. Tot ie vier stappen weg is. Want stiekem lezen, is nog net dat beetje leuker
Abonneren op:
Posts (Atom)