Luister naar de mensen als ze iets zeggen, Kruimel. Soms hebben ze gelijk.

Ik had beter Oontjes advies ter harte genomen toen ik haar post las. Maar neen, ik ging het eens uitproberen. Want ik ben niet zo vatbaar voor verslavingen. (tijd voor gegrinnik en gelach van vrienden en bekenden)

Goed, ik pinterest dus.
En ik vind veel te veel schone dingen, briljante ideeën en geweldige wil-ik-ook's.
Waar ik veel te veel mee wil doen. Wat mijn geldbeugel niet trekt, maar evengoed niet te proppen is in de 24 uur die ik net als iedereen per dag krijg.

En dan denk ik aan een ander gesprek van deze week. Over een lat en dat die niet altijd op de juiste hoogte ligt. Over het feit dat iedereen zijn sterkte heeft. En dat het onmogelijk is om je alle sterktes ter wereld eigen te maken.

Maar ik pinterest door. Want ik vind er evengoed bijzonder mooie dingen die gewoon bijzonder mooi zijn. Zonder meer.

Source: vi.sualize.us via Kruimel on Pinterest

Source: vi.sualize.us via Kruimel on Pinterest

Source: vi.sualize.us via Kruimel on Pinterest

Source: theweightofperfection.tumblr.com via Kruimel on Pinterest

Hart

Ik verdiep me niet in muziek. Ik heb geen idee wat hip of in is. Wie goed bezig is of wie op zijn retour. Ik weet alleen wat mij raakt. Muziek zoek ik niet op, maar bij tijd en wijlen komt het gewoon op mijn pad op. Zo rolde deze meneer vandaag mijn dag en wereld binnen.
Ik sluit hem in mijn armen. Blij dat de dag hem brengt. In het uitgestorven kantoorgebouw vult zijn stem de gangen.

En mijn lief weet bij deze weer wat hij de komende maanden op eindeloze repeat zal mogen horen.

Voer

Drie, bijna vier, las ik van kaft tot kaft. In mijn wereld een kenmerk van een geslaagde vakantie. Te verdwijnen tussen woorden op het strand, in het zachte maar krappe veldbed, voor de tent terwijl de kroost over het camping wegeltje raast, in de auto met een plensbui op het dak en slapende kroost op de achterbank, in de duinen en uiteindelijk weer thuis in bed.

Drie aanraders: Voor ik ga slapen - brandbaar - Negentien minuten - maar daar kon mijn vakantiestemming ook voor iets tussen zitten.

Vakantie

Ik hou em met mijn rechterooghoek in de gaten. De laptop-klok. Een beetje zoals ik vroeger op 30 juni met gespitste oren zat te wachten op de bel die de vakantie inluidde.

En om mijn hoofd, dat nu al een beetje barst van al wat ik wil doen, maken, lezen, bekijken en proberen in mijn vakantie, heel te houden, trek ik even de stekker uit Internet. Zo zie ik niet welke mooie spullen er gestikt worden, uitstapjes er gedaan worden of foto's gemaakt worden. Het is teveel inspiratie voor te weinig tijd.
Voor deze vakantie stel ik me tevreden met een goede portie zon. Gooi daar nog wat strand en zee bovenop. Twee ukken die zich vermaken met een schep en emmer. Wat wandelingen met frisse lucht rond mijn oren. Een goed boek, fijn gezelschap.

Zie, zoveel heb ik toch niet nodig.

Alleen tips voor zomervakantie-boeken, die mag u altijd mijn kant opslingeren. Want ik weet niet waar ik zat met mijn gedachten, maar de Correcties zal toch niet het boek worden dat in mijn strandtas mag wonen.

Prioriteiten

Het is weer van dattem, dattem en dattem.
De gang vult zich langzaam met lege bakken die gevuld moeten raken. Sommige kleren mogen niet meer gedragen worden, omdat de wasmachine geen zin heeft om de dag voor vertrek nog te draaien. Lief vult hele lijstjes met wat nog te kopen en wat nog te verzamelen. Ik speel opnieuw lokale GPS voor de verloren voorwerpen. KleineVent knipt elke dag een stukje van zijn 'en dan gaan we op reis kalender'. Lief buigt zich over de wegenkaarten voor je weet maar nooit. Ik twijfel of ik nog snel een grote strandtas, een rok voor mezelf en een halterkleedje voor KleineMeid stik.

En zo hebben we elk onze eigen stress.