Dat met die eindmeet
We stappen samen door de grote lege ruimte. Onze voeten pletsen in eenzelfde ritme op de nieuwe tegels. Hij wijst en ik vertel. Hier de zetel, daar de tafel. Hier jullie speelgoed. Wat? Je tafeltje om te tekenen? Waar zou je dat willen zetten? Daar aan het raam, ja dat lijkt me een goed plekje.
Eigenlijk was deze week de eindspurt. In de vorm van mannetjes die kasten opstelden, elektrische apparatuur aansloten om de kers op de taart in de vorm van de keuken te installeren.
Jammer van dat dak in die loods waar onze keuken stond. En jammer dat onze keuken net te dicht bij het gat in het dak stond en meer water moest slikken dan goed is voor een keuken.
We doen dus nog even door met onze lege ruimte. En kamperen nog wat vrolijk verder, in een iets grotere ruimte.
woensdag 1 februari 2012
...
Vandaag zou ik willen dat de bel gaat en ze onverwacht aan de deur staat. Dat ze, voor ze de trap opklimt, haar hoofd even de woonkamer binnensteekt en zegt dat het mooi aan het worden is. (De schoonmaaktips voor wat en wat niet met keramische tegels zou ik er wat gelaten bijnemen). We zouden babbelen en koffie drinken tot ik inderhaast op de fiets moet springen om op tijd aan de schoolpoort te staan.
In plaats daarvan wandel ik vandaag naar het kerkhof met een roosje in mijn hand. Ik steek het naast het bloemetje dat GroteKleineBroer er gisteren achterliet. In de verte hoor ik spelende kinderen en de schoolbel.
Vandaag is het verschil tussen willen en realiteit snijdend groot.
Vandaag zou ik willen dat de bel gaat en ze onverwacht aan de deur staat. Dat ze, voor ze de trap opklimt, haar hoofd even de woonkamer binnensteekt en zegt dat het mooi aan het worden is. (De schoonmaaktips voor wat en wat niet met keramische tegels zou ik er wat gelaten bijnemen). We zouden babbelen en koffie drinken tot ik inderhaast op de fiets moet springen om op tijd aan de schoolpoort te staan.
In plaats daarvan wandel ik vandaag naar het kerkhof met een roosje in mijn hand. Ik steek het naast het bloemetje dat GroteKleineBroer er gisteren achterliet. In de verte hoor ik spelende kinderen en de schoolbel.
Vandaag is het verschil tussen willen en realiteit snijdend groot.
dinsdag 31 januari 2012
Boos
Haar lijf staat strak gespannen. Knuisten als kleine betonblokken.
Haar plakt krullend aan natte wangen en snot loopt ongehinderd in een opengesperde mond.
Haar ogen vlammen, ze loopt bloedrood aan en laat mijn blik niet los.
Ze is alle woorden kwijt. Ze is alleen nog één langgerekte, grommende WAAAAAAAAAAAAAAH!'
Ze is een gekwetst dier, het vertrouwen in alles en iedereen kwijt. Ze deinst terug in een hoekje als ze opengestrekte handen ziet. Het gebrul zwelt aan bij elk sussend woordje. Ze wordt meer paars dan rood.
Deze morgen omdat de boterham 'niet sjo' lag ....
Haar lijf staat strak gespannen. Knuisten als kleine betonblokken.
Haar plakt krullend aan natte wangen en snot loopt ongehinderd in een opengesperde mond.
Haar ogen vlammen, ze loopt bloedrood aan en laat mijn blik niet los.
Ze is alle woorden kwijt. Ze is alleen nog één langgerekte, grommende WAAAAAAAAAAAAAAH!'
Ze is een gekwetst dier, het vertrouwen in alles en iedereen kwijt. Ze deinst terug in een hoekje als ze opengestrekte handen ziet. Het gebrul zwelt aan bij elk sussend woordje. Ze wordt meer paars dan rood.
Deze morgen omdat de boterham 'niet sjo' lag ....
maandag 30 januari 2012
Feestvloer-winnaar
Ik ging iets ingewikkelds doen met namen en nieuwe vloertegels en wat nog al, maar samen met de cementmolen draaide ook tijdelijk de internetverbinding thuis in de soep.
Dus daarom met ouwe getrouwe random.org die als stand-in voor de onschuldige kinderhand een nummertje trok:
Ik ging iets ingewikkelds doen met namen en nieuwe vloertegels en wat nog al, maar samen met de cementmolen draaide ook tijdelijk de internetverbinding thuis in de soep.
Dus daarom met ouwe getrouwe random.org die als stand-in voor de onschuldige kinderhand een nummertje trok:
donderdag 26 januari 2012
donderdag-vraagdag anno 2012 #2
Goede tradities hou je in ere:
Nu
Ik adem niet, ik zing.
zelfs als ik zucht, klinkt het
per ongeluk alsof ik
een paar noten neurie
die me vannacht, terwijl
ik sliep, zijn voorgezongen.
Het is alsof de lucht
mijn deken is en ik
mijn hoofd het liefst
te rusten leg op het kussen
van mijn longen, de plek
waar ik mijn hartslag hoor
in vierkwartsmaat:
dat ik besta, dat ik besta.
Bart Moeyaert,
uit: Gedichten voor gelukkige mensen,
Querido, Amsterdam 2008
welk gedicht maakt jouw gedichtendag vandaag?
Goede tradities hou je in ere:
Nu
Ik adem niet, ik zing.
zelfs als ik zucht, klinkt het
per ongeluk alsof ik
een paar noten neurie
die me vannacht, terwijl
ik sliep, zijn voorgezongen.
Het is alsof de lucht
mijn deken is en ik
mijn hoofd het liefst
te rusten leg op het kussen
van mijn longen, de plek
waar ik mijn hartslag hoor
in vierkwartsmaat:
dat ik besta, dat ik besta.
Bart Moeyaert,
uit: Gedichten voor gelukkige mensen,
Querido, Amsterdam 2008
welk gedicht maakt jouw gedichtendag vandaag?
Abonneren op:
Posts (Atom)