Plannen
Het ligt op tafel. De tekening van hoe ons huis er binnen een jaar kan uitzien. Voor het gemak denken we even weg wat er daarvoor moet gedaan worden. Dingen die veel stof, gruis, stenen en lawaai impliceren. En dat we eventjes ergens anders zullen moeten wonen, daar denken we ook nog niet aan. Wat we wel al voor ons zien is KleineMeid's derde verjaardag - volgend jaar. Hoe het dan misschien al af is (niet op een lik verf meer of minder gekeken). Waar we het mooi servies zullen zetten en waar de besteklade komt. Voor wie dat gezellige hoekje zal zijn. En het licht. Al het licht dat er zal zijn.
We willen er nu al wonen. Allebei.
vrijdag 29 oktober 2010
donderdag 28 oktober 2010
maandag 25 oktober 2010
De keerzijde van groeien
Blijf zo! Verander niet!
In hemelsnaam, groei niet zo!
Je bent perfect zo, met je meter minus 15 centimeter.
Met je woordenschat die enkele medeklinkers mist.
En je hartverscheurend enthousiasme voor iets kleins zoals een vallend blaadje.
Als je groeit raak ik jouw kleine ik kwijt. Zal je nooit meer zijn wie je was.
Want soms, als ik mijn neus in je pluishaartjesnek druk, zal het me een worst wezen tot welk prachtig mens je zal uitgroeien. Soms wil ik je voor altijd zoals vandaag.
Blijf zo! Verander niet!
In hemelsnaam, groei niet zo!
Je bent perfect zo, met je meter minus 15 centimeter.
Met je woordenschat die enkele medeklinkers mist.
En je hartverscheurend enthousiasme voor iets kleins zoals een vallend blaadje.
Als je groeit raak ik jouw kleine ik kwijt. Zal je nooit meer zijn wie je was.
Want soms, als ik mijn neus in je pluishaartjesnek druk, zal het me een worst wezen tot welk prachtig mens je zal uitgroeien. Soms wil ik je voor altijd zoals vandaag.
vrijdag 22 oktober 2010
wel & niet voor kruimels, en nog iets
Er zijn veel zaken die het nooit tot op deze pagina halen. Simpelweg omdat ik mijn leven bloggewijs opdeel in 'wel voor kruimels' en 'niet voor kruimels'. Zo is dit één van die dingen die normaal gezien in het lijstje 'niet voor kruimels' staan. Alleen vandaag springt het even over de lijn. Uw handtekening is meer dan welkom. En daarmee - huppekee - springt het terug naar de 'niet kant' van het verhaal.
Mijn liefde voor stof en naaimachine is ook zo'n onderwerp. Ruim een jaar geleden, geïnspireerd door de vele enthousiaste blogsters die me met woord en beeld verzekerden dat het allemaal niet zo moeilijk is. En inderdaad dat is het niet. Er rolden al kleedjes, tassen en rokjes vanonder mijn naald vandaan. En ik deed het met zo'n glimlach dat mijn Lief nogal verbaasd reageerde toen ik zie 'dat we nog een verjaardagskleedje voor KleineMeid' moesten kopen. 'Hoe? Maak je dat dan niet zelf?'. Ja dus, dit model (dankje Marie) met deze stof. Nu nog wat tijd vinden. En misschien ooitvanzijnleven een foto, als u daar al op zit te wachten.
Er zijn veel zaken die het nooit tot op deze pagina halen. Simpelweg omdat ik mijn leven bloggewijs opdeel in 'wel voor kruimels' en 'niet voor kruimels'. Zo is dit één van die dingen die normaal gezien in het lijstje 'niet voor kruimels' staan. Alleen vandaag springt het even over de lijn. Uw handtekening is meer dan welkom. En daarmee - huppekee - springt het terug naar de 'niet kant' van het verhaal.
Mijn liefde voor stof en naaimachine is ook zo'n onderwerp. Ruim een jaar geleden, geïnspireerd door de vele enthousiaste blogsters die me met woord en beeld verzekerden dat het allemaal niet zo moeilijk is. En inderdaad dat is het niet. Er rolden al kleedjes, tassen en rokjes vanonder mijn naald vandaan. En ik deed het met zo'n glimlach dat mijn Lief nogal verbaasd reageerde toen ik zie 'dat we nog een verjaardagskleedje voor KleineMeid' moesten kopen. 'Hoe? Maak je dat dan niet zelf?'. Ja dus, dit model (dankje Marie) met deze stof. Nu nog wat tijd vinden. En misschien ooitvanzijnleven een foto, als u daar al op zit te wachten.
donderdag 21 oktober 2010
donderdag-vraagdag
De zon zet de ochtendhemel in brand. Vuurrood, zacht paars en goudgeel wemelen door elkaar.
En elke keer, echt elke keer, denk ik dat zij dat voor mij doet. Dat het haar manier van knuffelen is. In plaats van twee zachte armen, houdt ze de hele horizon voor me open.
En jij, wat zie jij in zo'n ochtendelijke schoonheid?
De zon zet de ochtendhemel in brand. Vuurrood, zacht paars en goudgeel wemelen door elkaar.
En elke keer, echt elke keer, denk ik dat zij dat voor mij doet. Dat het haar manier van knuffelen is. In plaats van twee zachte armen, houdt ze de hele horizon voor me open.
En jij, wat zie jij in zo'n ochtendelijke schoonheid?
Abonneren op:
Posts (Atom)