Kikkerpost

'En ja,' zo schreven de vriendjes van Kikker en Kikker. 'We willen echt dat je een postzegl gaat plakken. Er wordt al genoeg gemail. En de kikkers en wijzelf zijn verkikkerd op goeie, ouderwetse post die kilometers heeft afgelegd en waar de postbode met zijn al dan niet vettige vingers aan gezeten heeft. '

En zo schudde ik niet alleen de kramp uit mijn handen, na het schrijven van de derde kikkerpost. Ik installeerde me voor het eerst sinds lang weer op de deurmat voor de brievenbus in afwachting van een verlossende *plof*. Vandaag werd mijn geduld beloond: een kikkergroene enveloppe met daarin een kikkergroen boekje.

juist, niet veel kikkergroen te bespeuren op deze foto

De eerste boekentip kwam van Kobaltblauw: Stad van de dromende boeken van Walter Moers. Ooit heb ik me helemaal verloren in de verhalen over Kap'tein Blauwbeer en ik vermoed dat ik deze boekentip ook wel zal smaken.

Tijd voor blote benen

Niet zo heel erg lang geleden schreef ik nog dit. Een kleine twee jaar geleden hingen mijn jurkjes en rokken vooral zusterlijk naast elkaar in mijn kast. En deden ze achter gesloten deuren hun best om heel erg mooi te zijn. Noem het een geval van willen, maar niet kunnen (uhum, durven)
Hoe en waar ik die durf opgeduikeld heb, weet ik niet meer. Misschien omdat ik mijn eigen rokjes begon te maken. Misschien omdat de trend laarzen, gekleurde leggings onder een rokje blijft gelden. Of misschien omdat ik het me allemaal niet zo heel erg veel meer aantrek, wat mensen denken en zeggen als ze me zien lopen op straat. Ik hou van het gevoel van een rokje dat rond mijn benen zwiert.

Dus ja, ik doe mee met blotebenen. En ik ga in juni gerokt door de dagen. En als uitdaging voor mezelf koppel ik er nog één klein projectje aan: 30 dagen doe ik mee met Barbaramamas dailylookingdown.

Dit paar blote benen is alvast om te oefenen:

Beste moment van de dag
donderdag-vraagdag #...

'Het beste moment van de dag', schiet er meestal door mijn hoofd heen als ik in bed glij. Niet dat ik zo graag ga slapen. Maar het liggen-deel, lijf en ledematen voelen ontspannen, dat is het beste moment van de dag. Tel daar nog eens frisse lakens bij, een zacht kussen, nachtlampje, een goed boek en de illusie van een nacht vol verkwikkende slaap. What's not to like.
De eerste kop koffie 's morgens is ook zo eentje.
Of naar het werk rijden met een hemelsblauwe lucht boven je en goeie muziek op de radio.

Wat is jouw beste moment van de dag?

Kwijt

'Waar is mijn giraf?', huilt KleineVent?
'Waar je hem hebt laten vallen', antwoord ik en zet me schrap.
'Ik heb al overal gezocht en ik vind em echt echt niet', klinkt het zielig uit de zetel.
'Kruimel!!!! Waar zijn mijn sleutels'
'Waar je ze het laatst neergelegd heb', probeer ik nog eens.
'Neen, daar liggen ze niet meer. Zeker dat jij ze niet verlegd hebt?'
'Heel erg zeker!'
'Mama, waar is tuutje', mengt de jongste zich.
En dan hebben ze me te pakken.
Alledrie.
Hoe graag ik ook wil zeggen: kijk eens goed. Zoek even. denk eens na. Ze zijn er in geslaagd om opnieuw op dat ene knopje te duwen. Dat knopje dat ervoor zorgt dat ik niets kwijt kan zijn. Dat maakt dat ik rusteloos kast na kast doorspit, op de grond ga liggen om onder de zetels te kijken en de wasmand uitschud op de grond om verdoken immigranten in het wasgoed op te sporen.
Dus laat ik mijn boek voor wat het is en ga ik pad. Ik vis de giraf uit zijn schuilplek aan de schoenenmand. Raap de sleutels op die half onder de kast gevallen zijn en dat tuutje, dat tuutje is niet te vinden. Maar gelukkig heb ik een geheime reserve aangelegd voor gevallen als deze.

Geen TomTom nodig hier. Mijn huisgenoten hebben een Kruimel.

Zwarte voeten
Ik hou van haar dat samenklit door restjes ijs, wat zonnecreme en een verdwaalde snottebel. Ik hou van lijfjes die niet stilzitten, maar zich van de glijbaan storten, in hoge torens verschuilen of door de branding roetsjen. Ik hou van kleren die de sporen van de dag tonen. Choco op een T-shirt, grasvlekken op shorts, een hoopje zand stiekem meegelift in broekzakken en rokzomen. Ik hou van plakzoenen met restjes lolly, perzik of koekkruimel. Ik smelt mee als ik hun roodaangelopen hoofdjes zie, met haar dat even terug in babykrullen krult in strengen tegen hun hoofd geplakt en hoe ze zich dan nog in de zandbak storten - om bij wijze van final touch - een laagje zand over hun bezwete lijfjes uit te strooien.

Maar het meest van al hou ik van drie paar zwarte voeten samen uitrustend in het bad. En de twee doodvermoeide kopjes links en rechts van me die loodzwaar van de dag tegen me aanleunen.
Ik hou van de zomer.