Secret Santa

Net toen de restanten van twee dagen kerst vieren onder in de koelkast geschoven werd, stond de postbode te blinken aan onze voordeur met een pakje in zijn armen: mijn Secret Santa.
Alhoewel, van dat bezittelijk voornaamwoord trokken mijn kinderen zich geen snars aan en bewezen dat je na de tweedaagse training 'cadeautjes openen' een pakje met daarin nog vier pakjes kan openscheuren onder de minuut.

Mijn buit, waarvoor heel erg veel dank Secret Santa aka Vrollie:


Een mooie tas in warme herfstkleuren.
Een ketting (volgens KleineMeid ook een armband) met een blauwe bloem.
Twee verwenpakketjes van Rituals
en een hoes met een leuke handleiding om zelf een notablok te maken, maar Vrollie... deze heeft ondertussen een andere bestemming gekregen. Mijn nieuwste beste vriend, de e-reader, past hier perfect in. Bij deze doop ik em dus om tot e-reader hoes. En dans ik ook voor het tweede jaar op rij een rondje rond de keukentafel. Het cadeautje was een schot in de roos.

Vrollie, bedankt voor het denk- en stikwerk.
Tess, ook jij bedankt voor dit leuke initiatief.

Net vakantie

Ik moet nog al wat afgezaagd hebben over dat met zijn allen boven wonen. Zo blijkt toch uit alle medelevende vragen 'En gaat het een beetje, dat boven wonen.' Maar als ik een andere vergelijking trek, valt het allemaal goed mee. Want opeens bedacht ik me dat dit deel van ons verbouw-avontuur heel veel weg heeft van onze zomervakanties, alleen een beetje beter.
In de zomer stouwen we namelijk vrijwillig de helft van ons huishouden in een auto om 1000 km verder in een tentje te gaan zitten. Deze keer moesten we enkel twee trappen naar omhoog.
De tent waar vier bedden kunnen staan, een tafel en er nog net voldoende ruimte is om er twee stoelen bij te duwen, vinden we ruim. Nu leven we in vier kamer die elk op zich groter zijn dan de desbetreffende tent.
In de zomer koken we op een gamel gasstelletje. Nu hebben we een elektrisch vuurtje en microgolf ter beschikking.
In de zomer loop ik minstens 300 m per keer dat er een toilet nodig is of een afwasbak. Nu slechts twee trappen.

En met een beetje verbeelding hebben alle verbouw-nadelen net ook die zomerse charmante kant, met een beetje veel verbeelding:

zand dat kraakt onder je voeten *check*
geen vaste telefoonlijn meer *check*
geen of een wiebelige internetverbinding *check*

En zo hebben we minstens nog 8 weken verbouw-vakantie.

Secret Santa

Mijn pakje voor Secret Santa is op de post. Dat is al één cadeautje dat hopelijk op tijd zal aankomen. Nu nog even mijn hoofd breken op de andere pakjes die hier nog onder de kerstboom moeten raken.

Terug naar papier

Mijn naaimachine ... dat is een oud ding. Net iets ouder dan ikzelf. Een eerste kraamcadeau voor mijn mama die zelf lakentjes en dekentjes wou maken. En oudere dingen die durven al wat luidruchtiger zijn. Mijn naaimachine die doet niet van zoem-zoem, die maakt simpelweg een hels kabaal.
Zodoende is mijn tijd achter het stikmachien zo goed als onbestaand, nu we met vier dicht opeen leven. Waar ik vroeger in de weer was met stof en schaar, als de kroost in dromenland rondwaarde, moest ik nu op zoek naar een alternatief.

Terug naar mijn eerste liefde: papier, maar dan net een beetje anders...
Met een pakje van overzees, schaar en mooi papier maakte ik dit:

Gemis

'Mama, wie is dat?', vraagt KleineVent met een oud fotoboek op zijn schoot.
Hij wijst naar mijn twee jarige ik die twee kaarsjes uitblaast.
'Dat ben ik'
KleineVent krult zijn neus. 'Zat ik toen al in jouw buik?'
'Neen, toen nog niet.'
Hij zwijgt en tuurt verder. 'En dat? Wie is dat?' Hij wijst mijn mama aan, die mee twee kaarsjes uitblaast.
'Dat is oma in de wolken.'
KleineVent drukt zijn neus op haar gezicht. Ik kijk, afwachtend wat hij zal zeggen, mijn hart onverklaarbaar hoog in mijn keel. Maar KleineVent bladert al weer door naar de volgende pagina waar mijn driejarige ik gierend van het lachen een acht maanden oude GroteKleineBroer in mijn oude poppenwagen vervoer. 'Kijk, dat is Ilke's poppenwagen!' Vier seconden later ligt het boek op het bed en rennen een grote en kleine kleuter rond met de bewuste poppenwagen.
Ik pak het boek op en net voor ik het wil sluiten vang haar blik. Ze houdt de handjes van mijn éénjarige ik vast. Ik grijns naar de camera. Zij kijkt alleen maar naar mij. En op de één of andere manier hoor ik dit erbij: